14 maart 2018, de Egyptische avond aan boord

In de bus terug van Abu Simbel heeft Hesham verteld dat hij die middag wanneer we aanleggen in Kom Ombo naar het Shishacafé gaat en dat iedereen die mee wil gaan welkom is. Wie mee wil moet bij aankomst in de hal staan. De Fransen bezoeken vandaag de tempel die wij op de heenweg al gezien hebben dus in de tussentijd kunnen wij waterpijp roken. Ik heb er wel oren naar, Rebecca weet het op dat moment nog niet. Ze is best moe en kijkt er op dat moment alleen maar naar uit om te relaxen op haar ligbed in de zon. Iets wat ik helemaal snap natuurlijk na het drukke programma van deze week. 

Ik vraag ook Thomas en Marissa. Zij zijn niet mee geweest naar Abu Simbel en hebben het voorstel van Hesham nog niet meegekregen. Zij gaan heel graag mee! Rebecca beslist op het laatste moment. Maar aangezien de Fransen door de pech onderweg laat op de boot zijn zijn we pas rond een uur of half vijf in Kom Ombo. Tijd genoeg dus om bij te komen aan het zwembad. Rond vier uur nemen Rebecca en ik een snelle douche en dan merken we dat de boot al aan het aanmeren is! Snel schieten we in onze kleren en lopen naar beneden. Hesham is er al maar Marissa en Thomas nog niet want zij dachten ook dat de boot pas om half vijf bij Kom Ombo zou zijn. Hesham belt naar hun kamer en gelukkig zijn zij ook eerder klaar zodat we snel van boord kunnen.

Een paar minuten later zitten we met een bak sterke koffie en een waterpijp voor onze neus in de geweldige tuin van de Shisha Lounge. Wat is dit genieten!  

Ik had er nog wel uren kunnen zitten maar helaas vertrekt de boot alweer rond een uur of zes om door te varen naar Edfu. We kleden ons voor de derde maal om en lopen daarna naar het restaurant. Het is vanavond Egyptische avond aan boord en alles is prachtig aangekleed en versierd. Het eten is elke avond goed verzorgd maar nu hebben ze helemaal goed hun best gedaan. Er is een draaigrill met Shoarmavlees dus je kan een broodje Shoarma halen, er zijn heerlijke gegrilde groentes, vis, vlees en nog veel meer maar het allerlekkerst zijn de nagerechten. Allemaal verschillende soorten Baklava, zowel van Rebecca als van mij het favoriete dessert!

Het is elke keer weer enorm gezellig aan tafel!

Het overheerlijke nagerecht!

Na het eten lopen Thomas, Marissa, Rebecca en ik even naar het winkeltje. We hebben gezien dat er toch best veel mensen zich in Egyptische kleding hebben gehuld voor die avond en op zich vinden wij dat ook wel leuk. Het winkeltje op het schip is vergeleken bij de kraampjes buiten nog best prijzig dus ik kies niet voor een jurk. De jurken die nog wel betaalbaar waren heeft de man al verkocht. Logisch want wij komen natuurlijk ook wel erg last minute! De man blijft zich verontschuldigen dat hij nog maar zo weinig heeft en ik blijf hem vertellen dat wij gewoon eerder hadden moeten komen.  Uiteindelijk koop ik voor 5 euro een kralennetje voor op mijn hoofd en Rebecca en Marissa voor hetzelfde bedrag een omslagdoek. Thomas koopt een djellaba en het staat hem geweldig!

We hebben het gezellig met elkaar en we hebben ook wel weer even leuk gedanst maar toch is de Egyptische avond een stuk minder leuk dan de Nubische avond van gister. Dit komt vooral omdat de reisleider van de Franse groep steeds de microfoon pakt en de hele avond in het Frans aan elkaar praat. Hesham vraagt hem op een gegeven moment of hij verder wil gaan in het Engels en hij antwoordt dat de grootste groep aan boord uit Fransen bestaat dus dat hij vindt dat hij alleen Frans hoeft te praten. Wat een eikel! 

De cameraman/fotograaf komt langs en maakt deze groepsfoto (die ik zo leuk vind dat ik 'm toch maar koop)

De cameraman maakt ook weer een film van de avond waar ik weer wat stukjes uit knip en plak...

Marissa en Rebecca bedenken dat het zo leuk zou zijn als we een waterpijp konden kopen aan boord en dan buiten op het dek kunnen roken. Een kleine waterpijp in de winkel aan boord is €25 maar ze willen proberen af te dingen. Ze lopen met zijn tweeën naar de winkel. Even later staan ze weer in de bar. De man van de winkel had gezegd dat ze vanwege brandgevaar geen Shisha mochten roken op het dek. Maar stelde hij voor:'Waarom gaan jullie niet met Hesham mee zo? Hij gaat zo in Edfu naar het Shishacafé!' Hij wilde zelf ook wel mee vertrouwde hij de meiden toe haha..

En zo zit Hesham weer met ons opgescheept. Vijf minuten later zitten we langs de kade van Edfu bij een Shishacafé. Hier zijn we dus echt een bezienswaardigheid. Toeristen komen hier verder niet en vrouwen zijn hier helemaal niet op dit tijdstip op straat. Zeker niet bij een Shisha café! Een groepje jongens blijft staan en filmen ons met hun mobieltjes. De jongen die ons de waterpijpen brengt is zichtbaar zenuwachtig en laat alles vallen. Het begint al fris te worden maar ik laat mijn vest over mijn benen liggen. Dit veel te korte jurkje had ik nooit aangetrokken als ik had geweten dat ik op dit tijdstip in Edfu aan de kade zou zitten.

Maar weer geniet ik intens van het moment. Dit niet geplande onverwachtse, dat zijn de momenten die ik het meest koester. Het is alweer één uur geweest als we terug lopen naar ons schip.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl