Zoals de meesten inmiddels weten ben ik in Februari aan de studie Pedagogiek begonnen. Dit is elke maand weer een flinke aderlating omdat ik de studie uit eigen zak moet betalen. Dat was de reden dat een vakantie er dit jaar eigenlijk niet in zat. In ieder geval niet zo'n vakantie als de laatste twee jaar. Bovendien kon ik zeker nog niet boeken in januari toen de meeste (OA) vrienden gingen boeken. Dit jaar gaat het grootste deel van onze Macedonië reisgenoten naar Bulgarije. Grappig genoeg had ik in Macedonië aan Bart ( grote baas van OA ;-)) gevraagd of hij Bulgarije in het OA reisprogramma van 2013 kon opnemen. Ik heb dus echt wel even moeten slikken toen ik dat nu aan mijn neus voorbij moest laten gaan. Een maand later was 'onze periode 'al helemaal volgeboekt. Heb toen ik 17 was een rondreis gemaakt door Bulgarije met mijn ouders met een week zonnestrand er aan vastgeplakt. Ik had het best leuk gevonden om nog eens in het huidige Sunnybeach rond te kijken. Maar goed, mijn studie gaat uiteraard even voor.

Inmiddels begon ik steeds vaker te denken aan een korte stedentrip samen met Luuk. Rebecca heeft samen met zeven vriendinnen 10 dagen Salou geboekt dus zij zou al niet mee gaan. Luuk en ik waren het er over eens dat het Londen of Parijs moest worden. Uiteindelijk koos Luuk voor Londen. Toen begon het uitzoeken. Zouden we met de trein, het vliegtuig of de boot gaan ? Mijn eerste voorkeur ging uit naar de trein. Maar met de thalys was het een stuk duurder dan met de boot of het vliegtuig en met de Eurostar waren de vertrektijden wat minder gunstig. Vliegen was goedkoop maar met de treinreis naar Schiphol en het transfer naar Londen ook nog best kostbaar en omslachtig. Toen Luuk dit filmpje van de Stenaline zag  was hij overtuigd : 'Hij ging het liefst met de boot !' En hij had ook wel gelijk natuurlijk. We zouden onze vakantie alleen nog maar verlengen in zo'n drijvend hotel ! En dus boekte ik de boot & trein en uiteraard een hut op de heen en terugweg. Met de vijf nachten hotel die ik al had geboekt wordt dat dus toch nog een hele week weg !

Het hotel boeken was ook nog een klus op zich. Natuurlijk moest het centraal liggen en betaalbaar zijn. Soms was ik aan het twijfelen tussen twee hotels en had ik eindelijk een beslissing gemaakt was het al weer volgeboekt. Londen blijkt populair in de zomervakantie ! Toen het zoveelste hotel van mijn voorkeur bleek volgeboekt boekte ik binnen vijf minuten het zusterhotel in dezelfde straat. De recensies op Zoover waren niet geweldig maar die van Tripadvisor weer wel en dus besloot ik de gok te wagen. Het hotel ligt op 2 minuten van Paddington station dus lekker centraal. 30 April om 2.00 uur `s nachts heb ik zowel het hotel als de boot geboekt. Ik kon Luuk dus blij maken de andere dag.

Maar een week later kon ik Luuk nog veel blijer maken ! Op Facebook had ik een berichtje geplaatst over mijn plannen voor Londen. Ineens kreeg ik een whatsapp van Marjan met de vraag wanneer ik precies naar Londen ging. Met Marjan heb ik al twee zomers een topvakantie gehad in Macedonië en Luuk kan het super goed vinden met haar zonen Luke en Jonno. Nu bleek dat Marjan ook plannen had om naar Londen te gaan en in dezelfde periode !! Ik stelde meteen voor om te kijken of ze hetzelfde hotel nog kon boeken en dat is gelukt ! Marjan had eigenlijk het plan om met de trein te gaan maar de boot bleek ook voor haar nog een stuk goedkoper. En nu met elkaar ook wel heel erg gezellig ! Gaan wij het eerste wijntje niet in Londen drinken maar al op de boot. :-) Luuk ging helemaal uit zijn dak doen hij hoorde dat Luke en Jonno ook mee gingen. Ik zei nog wel tegen Marjan dat wij niet veel eisen hebben maar dat er twee dingen zijn die we echt willen doen in Londen. We willen de Tower bezoeken en de Harry Potter Studiotour  willen we niet missen. Marjan antwoordde dat de Tower ook op hun lijstje stond en Harry Potter met stip op nummer één ! Dat komt dus helemaal goed. :-)) De voorpret is in ieder geval al begonnen en de Harry Potter Studiotour al geboekt !!

Reacties

Nou ik ga maar eens beginnen met mijn reisverslag van onze heerlijke week Londen. Heb dit keer eerst mijn fotoalbum afgemaakt en daar ging ook aardig wat tijd in zitten. Zoals bij de meesten bekend zouden Luuk en ik eerst met zijn tweetjes naar Londen gaan. Maar toen we hoorden dat Marjan, Luke en Jonno ook naar Londen wilden gaan en er gelukkig nog plek was in het hotel en op de boot die ik had geboekt,hadden we er ineens drie reisgenoten bij ! We hadden al twee fantastische vakanties in Macedonië met elkaar achter de rug dus we durfden dit wel aan ;-) Sterker nog, de voorpret werd alleen maar groter en het heeft de reis uiteindelijk ook extra bijzonder gemaakt.

Wat ook wel bijzonder was is dat 'the royal baby'precies een dag voor ons vertrek naar Londen geboren is. We hadden gehoopt dat de baby geboren werd als wij al in Londen waren maar dit was ook erg leuk. Grappig was ook dat het St.Mary's ziekenhuis waar Kate is bevallen een paar straten achter ons hotel lag. Dat was even daarvoor een groot mediaspektakel geweest natuurlijk (zoals we op TV hebben kunnen volgen) en dat zijn we nu misgelopen.

  

 photo dageen5_zpsc31c4187.jpg

Luuk en ik hadden met Marjan, Luke en Jonno afgesproken op Hoek van Holland. We gingen met de nachtboot die om 23.15 zou vertrekken. Om een uur of negen checkten we in. Er stond geen rij. Voor het eerst deden ze moeilijk bij de douane. Ze wilden papieren waar ze konden zien dat Luuk mijn zoon was en papieren met toestemming van zijn vader. Ik had natuurlijk geen van beiden. Heb ik met vliegen ook nooit bij me en er is nog nooit moeilijk over gedaan. Alleen in Albanië was het wat lastig maar daar moeten ze sowieso niets hebben van vrouwen die gescheiden zijn. Op de boot kan je verder alles meenemen, onze koffers zijn niet gecontroleerd of door een scanner heen gegaan op de heenweg maar hier deden ze moeilijk over... Ik blijf het vreemd vinden. Ze kunnen zo in de computer kijken om te zien dat ik ouderlijk gezag heb dus ik blijf erbij dat ik het niet nodig vind om iets mee te nemen. Ook de volgende keer niet. Zoals ik heb begrepen is het nog steeds niet verplicht alleen makkelijker voor de douane. De douanier mocht van mij Gerard bellen maar dat heeft hij niet gedaan. In Engeland kreeg ik opnieuw allemaal vragen bij de douane. Nu moest Luuk ook vragen beantwoorden of ik zijn moeder was etc. Maar goed, we mochten uiteindelijk door gelukkig ;-)

 

Onderstaande foto maakten mijn ouders ,die Luuk en mij naar de boot hadden gebracht.

Hier sta ik (net achter Luuk) bij de douanier die moeilijk doet... 

  photo dageen9_zpsb4de8247.jpg

Over de boot kan ik zeggen dat het echt de meest geweldige manier van reizen is die ik heb meegemaakt. Nu ben ik toen ik zeventien was met een vriendin naar Engeland geweest op dezelfde manier alleen dan met de dagboot. De heenweg was toen een complete ramp omdat we in een storm terecht kwamen, de terugweg verliep wel prima alleen ik kan mij herinneren dat ik de overtocht vrij lang vond duren. Je kan naar de bioscoop, een beetje rondlopen en wat winkelen maar op een gegeven moment ben je daar wel klaar mee. De nachtboot daarin tegen is een geweldige uitvinding ! Ik heb ook naar vliegreizen gekeken maar met de trein erbij (ook naar Schiphol) was dat toch nog redelijk aan de prijs en ook wel weer een hoop gedoe. Met de trein is snel en comfortabel maar is veel duurder dan de boot en terug moesten we dan al vroeg in de middag terug. Nu met de boot hebben we onze vakantie alleen maar verlengd met een extra hotelovernachting. En wat voor één ! Wat een heerlijke bedden, alle kamers met airco en een heerlijke douche.

Nu was het ook nog prachtig weer en hebben Marjan en ik een groot deel van de avond buiten op het dek gezeten. Eerst met koffie met gebak en daarna aan een wijntje. Er was zelfs live muziek buiten ! De jongens vermaakten zich ook prima aan boord ! Een beetje rondlopen, gamen... De bioscoop hadden ze ook nog wel gewild maar daar hadden we nog niet naar geïnformeerd en we gingen er vanuit dat de film inmiddels al wel bezig zou zijn. Marjan en ik vonden dat wel wat voor de terugweg en dat vonden ze zelf ook wel een goed plan. Uiteindelijk lagen we toch nog aardig laat op bed. Om half zes zou de wekker gaan. Gelukkig voor ons mocht de wekker wel een uurtje vooruit zodat het voor ons gevoel een uurtje later was. Geslapen heb ik helaas niet echt, een beetje gedommeld... Het bed lag echt heerlijk maar ik moet toch altijd een beetje wennen aan een ander bed en dan toch wat ( prettige !) spanningen voor de reis.

 Luke, Jonno en Luuk genieten van het prachtige uitzicht !

 photo dageen8_zps75af8422.jpg

 photo dageen7_zpsa32ccdaf.jpg

De Gameruimte was ook favoriet ! 

 photo dageen_zps16176616.jpg

Marjan en ik vermaakten ons ook wel... 

 photo dageen4_zps066120b8.jpg

met z'n allen...

  photo dageen6_zpscdeeae38.jpg

Nog even wat drinken met zijn allen en dan echt naar de hut. De andere dag mochten we weer vroeg op ! 

 photo dageen2_zps9c2b94bf.jpg

 De bedden lagen echt heerlijk !

 photo dageen3_zpsbe28ef24.jpg

Reacties

De andere dag werden we gewekt door het nummer 'Don't worry be happy' dat door alle luidsprekers op de boot klonk. We hebben erg gelachen toen Luuk, die het nummer nog niet kende, dacht dat ze zongen : 'Don't bury me happy' Behoorlijk deprimerend om op die manier wakker te worden haha... Na een lekkere douche schoten we in de kleren en liepen met onze bagage naar de hut van Marjan, Luke en Jonno. Maar wat een klus was het om een lift te pakken te krijgen. Zo veel mensen en maar twee liften. En wat à sociaal dat veel jonge mensen zonder bagage de lift pakten. Er kunnen mensen bij zijn geweest met een zwakke gezondheid uiteraard maar vast niet allemaal ! Steeds als de lift op onze etage stopte bleek hij al vol te zijn.Wij besloten met onze zware koffers dan maar de trap af te gaan, bonkerdebonkerdebonk...

Omdat de loopbrug naar de treinen gerepareerd moest worden moesten we eruit via het autodek en een pendelbus pakken. Jammer maar het ging gelukkig nog aardig snel. Helaas kwam Jonno al in de bus tot de ontdekking dat zijn nieuwe pet nog in de hut aan de kapstok hing. We spraken een gastvrouw aan die onmiddellijk contact op nam met het schip. Helaas mochten we niet terug naar de boot maar er zou iemand in de hut gaan kijken. Helaas heeft diegene met zijn neus gekeken  hem niet kunnen vinden. Uiteindelijk zijn we dan toch maar door de douane gegaan in de hoop dat de pet later door een schoonmaakster gevonden zou worden en afgegeven zou worden bij gevonden voorwerpen.

Onze bootticket was tevens onze treinticket naar Londen. We stapten uit bij Liverpoolstation. Daar zochten we meteen naar de informatiebalie voor onze vragen over de verschillende vervoerskaarten. Het was meteen de eerste kennismaking met de Engelsen en wat zijn die vriendelijk en hulpvaardig ! De man achter de balie nam alle tijd voor ons en toen bleek dat we geen pasfoto's hadden voor de travelcard van de jongens kopieerde de man op zijn gemak de ID kaarten en knipte de fotootjes uit. Daar kunnen we in Nederland nog wel wat van leren ! We moesten ook wel lachen om zijn stopwoordjes 'My love' en 'my dear'. Marjan vroeg mij ineens tussendoor : 'Zegt hij nou dat je zijn schat bent ? ' Ik kwam niet meer bij... Op een gegeven moment was de man ons wel aan het opnemen met een blik van :'Nemen jullie mij nou in de maling ?' :-)

We namen travelcards voor de kinderen (t/m 15 jaar) en Oystercards voor Marjan en mij voor twee zones. Daar konden we door heel Londen mee reizen alleen naar de Harry Potter studio zouden we wat bij moeten kopen. Voor ons was het goedkoper de kaarten voor zeven dagen te nemen. Ik vond dit echt heel netjes geprijsd. Eerlijk gezegd weet ik niet meer precies wat ik voor mijn Oystercard heb betaald maar de kaart van Luuk was 15 pond (€17 ) De kinderen stonden inmiddels al een beetje te zuchten bij de balie. Ze hadden honger en wilden nu wel eens ontbijten. Een goed plan want we hadden allemaal wel trek gekregen... We vonden een heerlijk plekje bij Eat ! Marjan en ik waren inmiddels ook wel toe aan koffie rond die tijd !

 photo dagtwee_zpse2f81877.jpg

Na het ontbijt liepen we richting metro. We ontdekten wel dat je in Londen heel veel trappen hebt in de metrostations en heel weinig liften en roltrappen. We hebben ons echt te pletter gesjouwd met de koffers. Vooral ik want ik had natuurlijk echt weer veel te veel meegenomen. Er is weer eens bewezen, ik  kan echt niet inpakken ! En wat was het heet in die metro... Ze hebben nergens airco.

 photo dagtwee3_zpsa9498125.jpg

 Ons hotel, hotel Shakespeare, lag bijna naast het metrostation Paddington. Wij waren alleen via het treinstation buiten gekomen en moesten dus een klein stukje verder lopen. Zo zagen we wel meteen wat meer van de straten rondom ons hotel. Echt een geweldig leuk buurtje met restaurantjes en pubs. We konden nog niet in onze hotelkamer maar we konden wel onze spullen in een afgesloten ruimte neerzetten. Daarna liepen we naar een naastgelegen Pub waar we buiten op het terras even een drankje  dronken. De kinderen hadden de Burgerking, Kentucky fried chicken en de Mac Donalds al ontdekt in de straat dus zij haalden nog even wat mc Flurry's. Het nadeel van de Pubs in Londen is dat je zelf je drankje binnen moet halen, het voordeel is dat je dus ook gewoon je ijsje van Mac Donald op datzelfde terras mag nuttigen ;-)

Toen we een beetje bijgekomen waren besloten we een stukje te gaan lopen om de omgeving wat te verkennen. Wat een geweldig leuke wijk is Paddington !

 photo dagtwee2_zps84a2b869.jpg

Al snel stonden we bij Hydepark. En we hadden net één stap in het park gezet of we zagen al een eekhoorn ! 

 photo dagtwee4_zpsbdf81f1e.jpg

Toen we langs een groot water ( The Serpentine) kwamen waar mensen aan het zwemmen en waterfietsen waren baalden de jongens wel even dat ze geen zwembroek bij zich hadden. Het water zag er wel heel aantrekkelijk uit met deze temperaturen. We liepen een stukje verder en kwamen langs een kraampje dat gegrilde hotdogs verkocht. Het was inmiddels aardig lunchtijd dus we namen plaats aan een picknicktafel in de schaduw van een grote boom. Wat een groen om ons heen... We hadden helemaal niet het idee dat we in Londen zaten. Eerder in Macedonië ;-)

Toen de hotdogs op waren wandelden we verder. We wilden graag naar de 'Diana Memorial Fountain' Al snel hadden we dat gevonden. Wat een gezellige drukte daar ! Overal mensen op handdoeken in het gras en spelende kinderen en wandelende mensen in de fontein zelf. Echt ontzettend mooi zo'n herinnering aan Diana en een aanwinst voor iedereen in Londen. Een echte ontmoetingsplaats. Marjan en ik namen meteen plaats op de rand van de fontein en de jongens stroopten hun broeken op en wandelden een paar rondjes. Heerlijk even die afkoeling !

 photo dagtwee6_zps3a96c56c.jpg

 photo dianamemorial_zps95996305.jpg

 Toen we weer een beetje afgekoeld waren liepen we verder door Hyde park. Weer zagen we een heleboel eekhoorntjes. Jammer dat we geen nootjes bij ons hadden.

 photo dagtwee8_zps37d2d476.jpg

Op een gegeven moment liepen we langs een kunstwerk genaamd 'Serpentine Gallery' . Helemaal fantastisch toen bleek dat er ook nog in geklommen mocht worden !

 photo dagtwee7_zpsde6a74d5.jpg

Daarna liepen we door naar ons volgende doel, Kensington Palace. Wat we daar zagen was één groot mediacircus ! Media vanuit de hele wereld was daar verzameld om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws. Mensen met knuffelberen in hun armen werden geïnterviewd. En toen werden Marjan en ik aangesproken door een vrouw van SBS6 voor het programma Shownieuws. Ze wilde ons wat vragen stellen voor de uitzending van die avond. Marjan keek meteen wat bedenkelijk maar ik vond het meteen leuk. Ik riep meteen de jongens erbij.

We moesten vlakbij de hekken staan want de mediaploeg was verplicht achter de hekken te blijven en niet in de buurt te komen van het paleis. Het was nog best een lang interview waar vooral werd gevraagd of we speciaal voor de royal baby naar Londen waren gekomen, wat we er van vonden om in Londen te zijn precies op dit moment en of we een idee hadden welke naam de baby zou gaan krijgen. Dat was namelijk toen nog niet bekend. Jonno dacht George en dat bleek het later natuurlijk ook te zijn geworden. Later die dag werd bekend gemaakt hoe de baby genoemd werd en de hele uitzending van Shownieuws werd met dat nieuws gevuld. Helaas bleek er dus geen plek meer te zijn voor ons interview. Jammer hoor ! Maar de ervaring was erg leuk en we hebben er erg om moeten lachen. We maken het toch allemaal maar weer mee !

 Kensington Palace, waar Kate, William en de baby op dat moment verbleven

 photo dagtwee10_zpsea8c5ffd.jpg

Het mediacircus voor de deur

 photo dagtwee9_zps3552e47c.jpg

SBS 6 voor het programma Shownieuws

 photo dagtwee11_zpse4bca963.jpg

'Even bellen dat we op TV komen ' ;-)

 photo dagtwee12_zps206d122b.jpg

Na Kensington Palace besloten we maar terug te gaan naar het hotel. Dan hadden we nog even tijd op de kamer voordat we er weer op uit zouden trekken voor de avondmaaltijd. Bovendien waren we inmiddels wel heel nieuwsgierig geworden naar ons hotel. Marjan, Luke en Jonno hadden een kamer in de kelder en hoefden dus maar één trap af. Hun kamer was heel groot en ze hadden een ruime badkamer en nog een badkamer op de gang. Luuk en ik sliepen op de bovenste verdieping wat betekende dat Luuk en ik zes steile trappen op moesten klimmen met de zware koffers. En ik had nog wel opgegeven bij boeking dat ik op de begane grond of eerste verdieping een kamer wilde i.v.m. astma. Geklaagd heb ik verder niet dus ik weet niet of ze er anders wat aan gedaan hadden.

Ik was wel kapot doen ik boven kwam met die zware koffer (eigen schuld dikke bult !). De kamer zag er super netjes uit maar was klein !! Het eerste wat ik deed was de twee krukjes op de gang zetten. Mijn koffer was te breed om in de kamer te staan dus ik heb hem maar uitgepakt en de stapel kleding op de grond van mijn hangkast gelegd. Het extra dekbed dat daar lag heb ik ook maar op de gang gelegd. Het was ongelofelijk heet in de kamer en een verfrissende douche was welkom. De douche gaf een klein straaltje water en het hokje was zo krap dat als je je in stond te zepen je steeds tegen de knop van de kraan stootte waardoor de temperatuur weer veranderde. Het bed was maar 1.20 breed dus erg smal voor twee personen. 

En toch zou ik een volgend keer zo weer voor dit hotel kiezen. Het personeel was ontzettend aardig, het ontbijt niet heel uitgebreid maar goed. Elke dag stond een vrouw doorlopend wafels te bakken en brood te roosteren, er waren verse eieren en altijd iets van cake of koek. En goede koffie ! Er was een pooltafel beneden wat natuurlijk geweldig was voor de jongens. Ik had een waterkoker op mijn kamer & koffie en thee ( dat elke dag netjes werd aangevuld) en een föhn. Het hotel ligt echt prachtig aan een mooi parkje. Wat ik wel vreselijk vond was de herrie voor het hotel elke avond. Het maakte niet uit of ik het raam open of dicht deed het leek of er mensen in onze kamer stonden elke nacht. Daardoor heb ik de vijfde nacht ( eerste nacht op de boot ook meegeteld)pas weer geslapen. Maar ja het hotel is gewoon ontzettend oud dus logisch dat het zo gehorig is.

Voor het hotel heb ik €428 betaald voor vijf nachten. Ik vind dat echt heel netjes in het hoogseizoen voor een hotel dat zo centraal gelegen is. Zelfs bij hostels met de badkamer op de gang betaalde ik al veel meer. Ik heb het hotel wel geboekt via Hotix  , via Booking.com of bij een rechtstreekse boeking was dit hotel veel duurder. 

 photo dagtwee14_zps8a1e9648.jpg

Toen we uitgepakt en opgefrist waren pakten we de bus naar Covent Garden. We kwamen er achter dat de bus een veel prettiger vervoermiddel was dan de metro. Minder warm en als je boven plaats nam had je meteen een sightseeing ! Echt super leuk om op deze manier een indruk te krijgen van Londen.

 photo dagtwee13_zps5e8f0110.jpg

We liepen door Covent Garden en het was leuk om te ontdekken hoeveel ik nog herkende uit de tijd dat ik er was. Dat is toch een aardig tijdje geleden ! Ik was 17 en ben er eerst met een vriendin geweest en een paar weken later met school. Wat een heerlijk sfeertje hangt daar. Overal waren straatartiesten aan het optreden en de terrassen waren overvol. Er was helaas nergens een mogelijkheid om wat te eten, zowel binnen als buiten niet. Bij de pizzeria stond zelfs een rij wachtenden buiten. We liepen Covent Garden dus maar uit. Een paar straatjes verder zagen we weer een Italiaan, Wildwood Restaurant. Ook daar was het terras vol maar inmiddels maakte dat ons al niet meer uit. Als we maar ergens wat konden eten.

Binnen bleek het ook vol maar een serveerster vroeg ons even te wachten want er zou snel een tafel vrijkomen. Inderdaad konden wij binnen een paar minuten alsnog aan tafel en dan meteen de beste tafel uit het restaurant, bij de open schuifwand. Het is op de foto niet echt te zien maar we zaten dus heerlijk in de buitenlucht. Ze hadden allemaal bijzondere pizza's en het was helemaal niet duur. Marjan en ik deelden twee pizza's zodat we niet hoefden te kiezen. Het was echt overheerlijk !! En wat een geweldig personeel. Vriendelijk, hulpvaardig... De ober kwam zelfs de kaas vers raspen aan tafel, boven het bord van Luuk die voor spaghetti  had gekozen. Als afsluiting koos ik voor een Irish koffie en Marjan voor een koffie met een lekker likeurtje erbij. De jongens gingen voor een toetje dat ze haast niet meer op kregen. Wat een geweldige afsluiting van deze dag en wat een fantastisch begin van onze tijd in Londen ! 

 photo dagtwee15_zpsa92ab7ee.jpg

 photo dagtwee16_zpsa85c2444.jpg

Reacties

Na het ontbijt pakten we de metro naar Piccadilly Circus. Vanaf daar liepen we naar Leicester Square. Al snel zagen we M&M World, die op ons verlanglijstje stond voor deze vakantie. Wat een geweldige winkel is dat ! Vier verdiepingen vol snoep en gadgets en je kan natuurlijk op de foto met alle bekende M&M personages. We zijn er een aardig tijdje binnen geweest.

 photo dagdrie_zpsa5718630.jpg

Daarna dronken we koffie op een terras waarna we onze weg vervolgden. Bij Trafalger Square wilden we een foto maken van de jongens bij de fontein. Uiteindelijk is dat gelukt maar je moet niet vragen hoe ;-) De jongens probeerden elkaar steeds nat te maken door van achter met hun handen water omhoog te scheppen. Op de foto zie je Jonno die weer een poging gaat wagen... Steeds sprong er dus weer één overeind waardoor we zeker een stuk of tien mislukte foto's hadden. We hebben erg gelachen maar de jongens waren wel aardig nat. Het was best lekker weer maar echt warm nog niet... Het duurde dus wel even voordat alles droog was.

 photo dagdrie2_zps511ad19d.jpg

We liepen verder en kwamen bij Whitehall, een mooi gebouw met een grote parade plaats ervoor, de Horse Guards Parade. Natuurlijk wilden de jongens wel even op de foto met een Guard.

 photo dagdrie3_zpsfbef16ff.jpg

Via de Palace of Westminster met de Big Ben zijn we doorgelopen naar Westminster Abbey.

 

 photo dagdrie4_zps5bacd2f8.jpg

We wandelden verder naar Buckingham Palace. Voor het wisselen van de wacht waren we te laat maar er stond wel iets te gebeuren. Er was allerlei bedrijvigheid in de vorm van politie in de omgeving en camera's en mensen op het terrein van Buckingham Palace. Waarschijnlijk had het ook iets te maken met de geboorte van prins George. We besloten er niet op te wachten, wie weet hoe lang dat kon gaan duren... Bovendien hadden we trek gekregen.

 photo buckinghampalace_zps57558201.jpg

 photo dagdrie16_zps67e519a5.jpg

 We hoopten snel een mc Donalds tegen te komen maar we vonden een Halal broodjeszaak met heerlijke meeneemhapjes. We kochten lekkere broodjes, fruitsalade en ik koos voor een wrap met Falafel. Heerlijk, veel lekkerder dan de Mac ! ;-) We namen plaats op het terras. Deze reis in Londen stond in het teken van bijzondere ontmoetingen en leuke gesprekken. Ook nu kwamen we in gesprek en wel met de schoonmaker die langs kwam. Eigenlijk kwam het door de jongens... Zij maakten een opmerking dat hij de mais gewoon op de grond liet liggen met het idee dat hij hen toch niet kon verstaan. Dat bleek een vergissing. De man bleek goed Nederlands te spreken en gaf hen een weerwoord. Daarna begon hij te vertellen. Hij kwam uit Canada en had een Nederlandse moeder. Het was zijn wens om in Nederland te wonen maar dat was helaas niet gelukt. Engeland was veel makkelijker om binnen te komen vertelde hij. Zo kletsten we even. Mooi dat soort spontane ontmoetingen...

 photo dagdrie6_zps0997ce0b.jpg

Na de lunch pakten we de metro naar Harrods. Ik ben er vroeger geweest en weet nog dat die winkel ontzettend veel indruk maakte. Ook nu was ik er weer even stil van.De jongens ook trouwens. Wat een prachtig gebouw met een schitterend interieur. Het monument voor Diana en Dodi al Fayed met de brandende kaarsen. De prijzen van veel artikelen! 35.000 pond voor een televisie, een beeldje van 20.000 pond... Alles was even indrukwekkend ! 

 photo dagdrie7_zps6311395d.jpg

Wat 20.000 pond ? Doe er maar meteen twee ! (en voorzichtig jongens, denk niet dat mijn reisverzekering dit dekt :-) )

 photo dagdrie8_zps92af8103.jpg

We waren meteen in kerstsfeer na een bezoek aan de Kerstafdeling 

 photo dagdrie9_zps7e2203c4.jpg

Even knuffelen met de Harrods beer

 photo dagdrie11_zps8f4d56e7.jpg

Op de Speelgoedafdeling probeerden Luuk en Jonno alvast wat Harry Potter toverstokken uit. Even oefenen en in de stemming komen voor de Harry Potter studio's die we de andere dag gingen bezoeken. 

 photo dagdrie10_zps4995b80e.jpg

Na Harrods pakten we de metro naar Kings Cross Station omdat we Perron 9 3/4 wilden bezoeken. Het perron waarvan de Zweinsteinexpres vertrekt. Helaas hadden meer mensen datzelfde plan... wat een rij !! We besloten er toch maar voor te gaan want je bent een Harry Potter fan of je bent het niet ;-)

 photo dagdrie12_zps35fe1f20.jpg

De jongens gingen ieder apart en met zijn drieën door de muur ( en op de foto)

 photo dagdrie14_zps29f0ace9.jpg

Na zo'n lange intensieve dag hadden we geen zin om `s avonds weer naar het centrum te gaan. Het was ook al aardig laat voordat we terug waren. Daarom besloten we om bij 'onze' pub wat te eten. Marjan en ik namen Fish & Chips, de jongens hadden liever hamburgers. Buiten was het vrij druk dus we liepen naar binnen. Ook daar waren beneden alle tafeltjes bezet. Gelukkig was er boven nog een heel gezellig plekje vrij. Je moest aan de bar bestellen en de drankjes kreeg je op een dienblad mee. Wat wiebelig liep ik het steile trappetje op met het volle dienblad. Marjan kreeg het bestek en de sauzen alvast mee. Aan tafel vroegen we ons af of ze het eten wel boven zouden brengen of dat we af en toe moesten gaan kijken of het al klaar was... Gelukkig was dat niet zo en brachten ze de borden netjes boven. Het voordeel was dat er geen bedieningskosten werden berekend zoals ze dat in de restaurants in Londen doen. Het eten was echt heerlijk en lekker voordelig ! De koffie dronken we weer op ons vaste Wifi plekje. Een terrasje bij een broodjeszaak waar we Wifi hadden van de buren. Even Whatsappen en Facebooken voordat we naar de kamer gingen.

 photo dagdrie13_zps7bee8db1.jpg

Reacties (3)

De Harry Potter Studio Tour stond met stip op nummer één van onze wensenlijst. In Nederland had Marjan de kaarten al besteld. Het is zo'n populaire attractie dat je er beter vroeg bij kan zijn wat het boeken betreft. Je kon de kaarten ook online kopen inclusief het vervoer in een Harry Potterbus vanaf Victoria station. Omdat ik de prijzen op de Warner Bros site had bekeken had ik al gezien dat je op die manier twee keer zo veel betaalde voor je kaarten. Ik had dus al besloten het vervoer op eigen houtje te doen. Het zag er ingewikkeld uit toen ik de route online bekeek maar met elkaar zouden we er wel uitkomen. De avond ervoor hadden we op het station de route nog even nagevraagd en zo moeilijk was het helemaal niet. We moesten een paar zones bijkopen maar dat koste bijna niets. Zo hebben we toch ongeveer 150 pond uitgespaard ;-)

Op Paddington pakten we de metro naar Euston en vandaar was het 20 minuten met de trein naar Wattford Junction. Daar stond de Harry Potterbus al klaar om ons naar de studio's te brengen. Dat ritje was 2 pond per persoon.

 photo harrypotterstudio_zps676bea0e.jpg

We hadden wat extra tijd berekend en nu waren we natuurlijk veel te vroeg. Eerst wisselden we het e-ticket van Marjan om voor kaartjes en daarna dronken we buiten op het terras een lekkere Starbucks. Het is trouwens wel erg belangrijk dat je op tijd komt want de kaartjes staan allemaal op een bepaalde tijd. Wij hadden gekozen voor 11.30 uur en moesten dus tussen 11.30 en 12.00 uur binnen zijn. Daar moet je de rij binnen ook nog even bijrekenen.

 

 

 photo harrypottermarjan_zpsfd396959.jpg

 photo harrypotterstudio2_zps4df2d71a.jpg

 De tour heeft al mijn verwachtingen overtroffen... Het was echt fantastisch ! Een aanrader voor iedere Harry Potter fan ! We begonnen in een soort bioscoop waar we wat beelden zagen uit alle Harry Potter films, daarna werden we door de zware houten deuren naar de eetzaal van Zweinstein geleid. Na een kort praatje kon iedereen vrij zijn weg vervolgen. Zo bijzonder om alle decors uit de film te zien. En alle kostuums ! Leuk ook om aan de kostuums te zien hoe Harry, Ron en Hermelien gegroeid zijn in al die jaren.Er waren ook filmpjes te bekijken waar de hoofdrolspelers vertelden over het leven op de set. Het was niet alleen werken, de set was hun leven. Samen met hun collega's vormden ze één grote familie. Ze waren hele dagen op de set, gingen er naar school en vierden er verjaardagen.

De maskers waren ook erg bijzonder om te zien. Ik heb altijd gedacht dat de acteurs geschminkt werden maar veel van hen hadden complete maskers op. Ongelofelijk wat er allemaal uit de kast is getrokken voor de Harry Potter films en hoeveel mensen er bij betrokken waren.

 photo harrypotterstudio3_zpsbe7037c5.jpg

 photo harrypotterstudio4_zps2f579cdb.jpg

 Buiten was er ook genoeg te zien. Hier staan de jongens voor het huis waar Harry woonde met zijn oom en tante.

 photo harrypotterstudio5_zpsd2927941.jpg

 photo harrypotterstudio6_zpsadda547e.jpg

Eén van de leukste dingen vond ik 'de weg is weg' !

 photo harrypotterstudio7_zps3b8cc135.jpg

Op de Hogwarts Bridge

 photo harrypottermarjan2_zps1d183765.jpg

 Jonno, Luuk & Luke in de vliegende Ford Anglia

 photo harrypotterstudio8_zpsa9b5175d.jpg

Natuurlijk wilden we ook allemaal het boterbier (alcoholvrij uiteraard)  proberen waar Harry, Hermelien en Ron in de films zo gek van zijn. Echt lekker was het niet maar het idee was leuk. Er waren veel mensen die het na één slok in de vuilnisbak deponeerden. Toch zonde van die drie pond ;-) Wij hebben het netjes opgedronken ! Een aanrader zijn trouwens wel de broodjes hotdogs met gebakken uitjes die we als lunch hadden genuttigd. Niet goedkoop maar errug lekker en het is een flinke maaltijd.

 Proost !

 photo harrypottermarjan3_zps3ca55797.jpg

 In de winkel zijn we ook nog een tijd geweest. Alles was echt veel te duur. Luuk en Luke wilden graag een toverstok kopen maar die waren 24 pond per stuk ! Uiteindelijk hebben ze dat gelukkig niet gedaan. Maar het rondkijken en lekker overal aanzitten (waar niemand moeilijk over deed)was een feest ! Marjan en ik hebben heksenhoeden gepast en de jongens de Griffoendor mantels.

Ze kunnen zich zo aanmelden bij Zweinstein toch ?

 photo harrypotterstudio9_zpse68ca2d9.jpg

Bij het naar buiten gaan kreeg iedereen Harry Potter buttons.

En waarom zou je ze opspelden als je ze ook op je ogen kan doen ? ;-)

 photo harrypotterstudio12_zps78879a5d.jpg

De terugreis verliep weer vlot. In het hotel hebben de jongens nog even een paar potjes gepoold en Marjan en ik dronken eerst wat op een terras. Koffie en Spa rood want wijn mocht alleen als je er eten bij bestelde. Huh ?? En een andere keer mochten we wel alleen wijn bestellen... Het bleek een regel te zijn in Engeland hoorde ik achteraf van mijn ouders. Voor een bepaalde tijd moet je er iets bij eten maar na die tijd mag je ook een los glas wijn bestellen. Tja dat moet je maar net weten dan. Wij gaven de chagrijnige serveerster de schuld. Wat ik ook nooit geweten heb is dat de meeste pubs om elf uur sluiten. Even nog een wijntje of biertje drinken voor het slapengaan was er dus niet bij. En een flesje in de supermarkt kopen voor in het hotel vergaten we steeds. Dat was dus echt een beetje afkicken voor ons ! ;-)

Nadat we uitgerust en omgekleed  waren pakten we de bus naar Soho. Wat een geweldige wijk is dat ! Het bleef ook nog tot laat gezellig daar. Chinatown was ook super !

 photo harrypotterstudio10_zps3ff3744d.jpg

En wat hebben we heerlijk gegeten... Voor 9 pond per persoon konden we onbeperkt eten van een buffet. En wat voor Buffet ! Er was echt zo veel !!

 photo harrypotterstudio11_zps5561fc33.jpg

Na het eten hebben we nog een rondje door Soho gelopen en daarna pakten we de bus weer terug richting het hotel. In het hotel kletsten we nog wat met Samuel, de nachtportier. Dat was vaste prik `s avonds. Even kletsen en vragen naar het weer voor de volgende dag. Samuel komt uit Italië. Hij heeft gestudeerd maar vond zelf dat hij nog niet genoeg Engels sprak, vandaar dat hij naar Engeland is gegaan. Hij heeft eerst bij het Chelsea stadion gewerkt en nu in het hotel. Omdat het Chelsea Stadion voor de andere dag op het programma stond konden we Samuel meteen vragen hoe we daar het makkelijkst konden komen....

 photo harrypottermarjan4_zps546957cd.jpg

Reacties

In het hotel konden we elke dag aanschuiven voor het ontbijtbuffet maar de jongens wilden ook wel een keer een echt Engels ontbijt. Nu konden we dat in het hotel ook krijgen wanneer we iets bijbetaalden maar we hadden op de eerste dag al ontdekt dat ze op 'ons' koffie(wifi)terras ook a full English breakfast serveerden. Aangezien het nog steeds heerlijk weer was, was de keus snel gemaakt. Het ontbijt was echt overheerlijk en we konden er weer even tegen.

De jongens hadden trouwens nog een mooi verhaal van de dag ervoor. Toen ze aan het poolen waren kwam er een oude vrouw aan lopen. Het bleek de schoonmaakster te zijn. De vrouw liet zich vlak voor hen op haar knieën vallen en riep "Oh my god, I'm so stupid !!' De jongens schrokken zich rot en vroegen wat er aan de hand was. De vrouw legde uit dat ze haar twee mobieltjes, één privételefoon en haar werkmobiel, even in de gieter had gedaan om ze op die manier te vervoeren. Helaas was ze dit vergeten en had water in de gieter gedaan. Maar ze raapte zich snel bij elkaar, haalde haar schouders op en zei : "Wat happend happend, it can't be changed" Daarna ging ze door met haar werk. Toen de jongens even daarna wat lacherig waren, volgens eigen zeggen door iets grappigs tijdens het poolen, voegde ze er nog aan toe : "It's better to laugh about it then be mad"  Een wijze les en die woorden hebben we de rest van de vakantie nog veel gebruikt. Nog steeds trouwens ;-)

 photo chelsea7_zpsbfff2bbb.jpg

Daarna gingen we op weg naar het Chelseastadion. Het was behoorlijk druk en er kwam een man vertellen dat de groep van de rondleiding in twee groepen verdeeld zou worden. De eerste 40 werden verzameld en wij bleven expres staan want we hadden allang gezien dat er bij lange na geen 40 mensen overbleven. Wij hadden er inderdaad maar een stuk of twintig tijdens de rondleiding. De gids die ons rondleidde deed het ontzettend leuk. Hij begon met vragen uit welke landen we allemaal kwamen en voor welke club we waren. Luuk hoefde niets te zeggen. " Feyenoord Rotterdam" merkte de gids al op, wijzend naar het shirt van Luuk. Daarop waren Luke en Jonno aan de beurt en die noemden Ajax. Marjan FC Twente en ik weer Feyenoord. Verder was er een vader en zoontje uit Londen en de anderen kwamen uit Spanje, Brazilië, Bulgarije, Korea, Finland, Kroatië, Italië en Ethiopië. Niet te geloven hoeveel landen er vertegenwoordigd werden in deze kleine groep ! 

 photo chelsea_zps8fed03dc.jpg

 photo chelsea2_zpsd6a357c5.jpg

 In de kleedkamer bij het T-shirt van Luuk's favoriet 'Hazard'

 photo chelsea9_zpsd33b4558.jpg

 photo chelsea10_zps165f1f3a.jpg

In de persruimte was er gelegenheid voor het maken van foto's. Als een van de eersten waren de twee jongens uit Ethiopië aan de beurt. Ze maakten eerst om beurten van elkaar een foto maar Marjan bood meteen aan van hen beiden een foto te maken. De anderen uit de groep gaven daarna ook allemaal hun camera aan Marjan dus Marjan bleef in de rol van fotografe. Toen Marjan klaar was kwam één van de jongen uit Ethiopië opnieuw naar haar toe waarop zij dacht dat hij nog een foto wilde samen met zijn vriend. Maar nee hij wilde op de foto met Marjan ! We hebben erg gelachen. Gelukkig waren we er niet met de groep van 40 want dan was hier echt geen tijd voor geweest. De gids werd nu al wat onrustig van de uitgebreide fotosessies.

 photo chelsea8_zpse3a1d3d3.jpg

  photo chelsea3_zps53b8e2fb.jpg

Deze geweldige foto maakte Marjan van Luuk !

 photo chelsea4_zps7ece4ca1.jpg

 In het museum

 photo chelsea11_zps17ba0795.jpg

 Na de tour en het bezoek aan het museum zijn we nog heel lang in de shop geweest. Luuk en Jonno hebben nog een Chelsea tenue gekocht. Daarna liepen we terug naar het metrostation. Ineens zagen we een soort stand waar je je wenkbrauwen kon laten epileren met touwtjes voor 8 pond. Ik vertelde aan Marjan dat dit echt geweldig is. Heel snel en vrijwel pijnloos en ze worden super strak. Marjan stelde meteen voor om het te laten doen. De jongens protesteerden omdat ze geen zin hadden om te wachten maar ze lieten zich omkopen met donuts. Marjan en ik konden tegelijkertijd geholpen worden dus we waren zo klaar en we waren super blij met het resultaat. Volgens de jongens zagen we er ook heel anders uit daarna. :-)

Die avond gingen we voor een makkelijke snelle hap bij Mac Donalds. De mcKroket kennen ze dan wel niet in Engeland maar zij hebben weer Iced Fruit Smoothies   En die zijn me toch lekker !! Daarna konden de jongens nog even poolen voordat we ons in onze nette kleding zouden hijsen. Die avond stond er namelijk een musical op het programma.

 photo chelsea12_zpsae4acff0.jpg

 Voor de kaarten waren wij naar het ons aangeraden Leicester Square gegaan. Eerst probeerden wij tickets voor de Lion King te krijgen. Voor 70 pond konden we daar kaarten voor kopen en dan zaten we op de achterste rij. Niet echt goedkoop dus... Bij andere ticketshops hadden ze helemaal geen 5 tickets op één rij voor de Lion King. Eén jongen die erg aardig leek probeerde met ons mee te denken en vroeg toen waarom we eigenlijk naar de Lion King wilden. De Wicked was veel beter volgens hem met prachtige kostuums en daar had hij ook nog hele goede plaatsen voor.

Om een lang verhaal kort te houden tuinden we er met open ogen in. Voor 50 pond per stuk hebben we de kaarten gekocht die achteraf 20 pond per stuk waard bleken. Een leer voor de volgende keer, gewoon in Nederland bestellen ! Daar betaalde je ongeveer 70/80 euro voor de duurste plaatsen van de Lion King. Maar we herinnerden ons de wijze woorden van de schoonmaakster : 'What happend happend, it can't be change. It's better to laugh about it then be mad.'

We hebben er dus maar om gelachen toen we inderdaad op de allerlaatste rij terecht kwamen en voor 1 euro kijkertjes konden huren om nog iets van de gezichten te kunnen onderscheiden. Gelachen hebben we ook om de twee Chinese mannen voor ons die de hele show druk met hun waaiers aan het wapperen waren. En om de twee vrouwen voor ons die haast niet in de stoelen pasten en er iemand bij haalden om bredere stoelen te vragen. Ze bleven heen en weer lopen, zuchten en steunen en toen de vrouw voor mij onderuit zakte en haar armen naar achter sloeg pakte ze mijn been beet. Ze keek me aan of ik degene was die in de weg zat. :-)

Maar behalve gelachen hebben we vooral genoten. Het verhaal was leuk, er werd prachtig gezongen en het zag er allemaal erg mooi uit. Het mooie oude theater was al een beleving op zich. De jongens hebben gelukkig ook genoten !

  photo chelsea5_zps525ea326.jpg

  photo chelsea6_zps37613eae.jpg

 photo chelsea13_zps504bea6f.jpg

 photo chelsea14_zps0a1ac36f.jpg

 Na de musical wilden we nog even ergens wat drinken. We vroegen ons af of we met de kinderen een pub in konden maar we besloten het te proberen. Een meisje dat er werkte zag dat we gingen zitten en zei niets. Ook toen Marjan vroeg of we bij haar wat konden bestellen of dat we naar de bar moesten maakte ze geen opmerking over de kinderen. Ze wees ons alleen de bar voor een bestelling. De jongens wilden warme chocomel en Marjan en ik namen beiden een witte wijn.

We zaten er net een paar minuten toen de barman ( waarschijnlijk de eigenaar) naar ons toe kwam lopen met de vraag of we wilden vertrekken omdat er geen kinderen binnen mochten. Wij antwoordden dat we dan in ieder geval eerst onze drankjes op zouden drinken. Hij vertrok weer maar even later was hij weer terug. Nu wilde hij dat we per direct zouden vertrekken. Wij benadrukten dat het meisje ons gezien had en niet had gezegd dat we niet welkom waren en dat we anders geen drankje hadden besteld. Hij vond het heel vervelend maar zei dat we ons geld terug kregen. Inmiddels hadden de jongens hun chocomel al op en Marjan en ik meer dan de helft van onze wijn. No problem ! It's better to laugh abouth it then be mad ;-) Dit rondje had ons in ieder geval niets gekost. Lachend en zeer voldaan na zo'n heerlijke avond pakten we de bus terug richting ons hotel.   

 photo chelsea15_zps419c03c8.jpg

Reacties

De andere dag ontbeten we weer in het hotel. Dit ontbijt was inclusief bij ons hotel dus daar maakten we uiteraard gebruik van. Elke dag stond er een vrouw achter elkaar het brood te toasten en wafels te bakken. Verder was er jam voor op de toast en chocolade of Butterscotch voor op de wafels. Er waren elke dag gekookte eieren en yoghurt met ontbijtgranen, vruchtensap en er was een automaat waar we koffie of espresso en voor de jongens thee of chocomel konden tappen. Ik vond het een prima ontbijt voor dit relatief goedkope hotel.

 photo toweroflonden_zps7d18be9d.jpg

 Na het ontbijt liepen we naar het metrostation waar we de metro pakten richting Tower Hill. Die dag stond er een bezoek aan de Tower op ons programma. Luuk en Jonno hadden hun Chelsea shirts aangedaan. Nou dat hebben we geweten ! Het leek wel of ze met Feyenoordshirts in Amsterdam liepen. Overal werden ze aangesproken over hun slechte voetbalkeuze. Uiteraard wel op een grappige manier. Bij de Tower werden de jongens ook tegengehouden met de woorden : 'Nee hoor met die shirts mogen jullie echt niet naar binnen.' In de Tower bij het bezoek aan de Kroonjuwelen kwam er een oudere man naar hen toe met opgestoken duim. Gelukkig toch nog één Chelseafan tegengekomen ! :-)

 photo toweroflonden9_zps24b2dc12.jpg

Bij de Tower schrokken we even toen we de rij zagen. Ik had gehoord dat er lange rijen konden staan dus we waren er al wel een beetje op voorbereid. Gelukkig zagen de jongens toen we net in de rij stonden dat er mensen met Londonpass tussen stonden. Nu hadden we gelezen dat je met de Londonpass de rijen kon omzeilen dus we vroegen ons af of we goed stonden. Aan de zijkant zagen we ook nog wat rijen en dat bleken de rijen voor de kaartverkoop te zijn. De rij waar wij instonden bleek de rij voor de ingang te zijn. Daar moest je dus ook met Londonpass nog in plaats nemen.

Marjan en ik pakten beiden een andere rij en dat was maar goed ook. De rij waar Marjan in stond kwam maar niet vooruit maar de rij waar ik in stond ging erg hard. Na 20 minuten hadden we de kaarten op zak en amper tien minuten later stonden we binnen. En dat op een zondag ! Fijn was ook dat we net als bij het Chelsea stadion weer een familieticket konden kopen wat voordeliger was dan allemaal losse kaartjes. Verder is het mooi dat in Londen kinderen t/m 15 jaar voor een kindertarief overal naar binnen kunnen. In Nederland zijn we al een tijdje uit de kinderkorting gegroeid.

 photo toweroflonden10_zpsd5a82821.jpg

Eenmaal binnen huurden we ook een familietour in het Nederlands. Zo kregen we allemaal een kastje en een plattegrond mee waar we na het indrukken van een cijfertje de bijbehorende informatie konden beluisteren. Ik was weer net zo onder de indruk als vroeger, toen ik als zeventien jarige de Tower bezocht. En ook de anderen vonden het geweldig. Prachtig om de verschillende bouwstijlen te zien. 'The white Tower' heeft koning Willem I  al in 1078 laten bouwen en in de 13e eeuw is de Tower of London behoorlijk uitgebreid onder leiding van Hendrik III.  

Alleen jammer dat we maar één raaf hebben gezien ! Er moeten er veel meer zitten en ik kan mij dat ook nog goed herinneren van vroeger. Om een oude legende levend te houden worden er een aantal raven op het terrein gehouden. Zolang de raven in de Tower blijven is Engeland gevrijwaard van aanvallen van buitenaf. Karel II van Engeland werd gewaarschuwd dat het koninkrijk ten val zou komen als de raven de Tower zouden verlaten. Karel gaf dus ook de opdracht om steeds een populatie raven binnen de muren te houden. Dit kan door één vleugel gedeeltelijk te knippen waardoor de raven minder stabiel vliegen en zich niet zo snel ver buiten de Tower wagen.

Voor de ingang van het Jewel House waar de kroonjuwelen liggen stond een ontzettend lange rij. Toch besloten we er in te gaan staan omdat we de kroonjuwelen niet wilden missen. Achteraf ging het super snel en ik denk dat we er hooguit een half uurtje over deden om binnen te komen. In de tussentijd hebben Marjan en de kinderen ijs gehaald terwijl ik in de rij bleef staan. Wat ik zo fantastisch vind aan de Engelsen is dat ze allemaal zo beleeft zijn. Echt niemand zal voordringen en iedereen wacht rustig zijn beurt af. In de ruimte van de kroonjuwelen zelf moesten we op een lopende band gaan staan. Op die manier ontstaan er geen opstoppingen en dat werkte geweldig. Als je meer tijd nodig had kon je uiteraard nog een keer op de band gaan staan.

 photo toweroflonden2_zpsa7c15682.jpg

 photo toweroflonden3_zps7e3b6fd7.jpg

 Natuurlijk moesten de jongens ook nog even op de foto met een Beefeater. Ook deze Beefeater bleek tegen Chelsea te zijn, zoals ook te zien is aan de manier waarop hij het shirt van Luuk en Jonno vasthoudt. Na de foto veegde hij zijn handen af aan het shirt van Luke. Daarbij trok hij een gezicht alsof hij iets heel vies had beetgepakt ;-)

 photo toweroflonden11_zps3f30011d.jpg

Toen we de Tower uitkwamen was ons volgende doel, de Tower Bridge ! En een lunch want inmiddels hadden we allemaal trek gekregen...

 photo toweroflonden12_zps11b9eecd.jpg

In de buurt van de Towerbridge vonden we een gezellig terras aan een klein haventje. We bestelden heerlijke broodjes en tosti's. Halverwege moesten we helaas naar binnen rennen omdat het begon te regenen. Het bleek alleen een buitje voor het stof, eenmaal binnen was het alweer droog. De rest van de dag hebben we weer stralend weer gehad !

 photo toweroflonden4_zpsd1e95e42.jpg

Na het eten hebben we een soort bruggentour gelopen. We begonnen uiteraard bij de Towerbridge die we overliepen. Indrukwekkend die brug waarvan de bouw in 1894 voltooid was. Daarna kwamen we over een soort overdekte marktplaats die ik mij ook nog vaag kon herinneren van vroeger...

 photo toweroflonden5_zpsbfd97f7c.jpg

 We kwamen langs de London Bridge. De eerste brug op deze plek stamt uit de tijd van de Romeinen. Daarna volgden nog wat bruggen en de huidige brug werd in 1973 in gebruik genomen.  

 photo toweroflonden13_zps708334a0.jpg

Leuk ook dat we Charles nog tegen het lijf liepen ! Mooie foto met op de achtergrond nog een stukje Millennium Bridge en de St Paul's Cathedral.

 photo toweroflonden14_zpsfd47c1f8.jpg

Met dit prachtige weer was het lastig om een plekje op een terras te bemachtigen maar we hadden geluk.... Heerlijk genieten van een wijntje ( en cola voor de jongens)met uitzicht op de Millennium Bridge !

 photo toweroflonden8_zps01649021.jpg

 De Millennium Bridge was misschien nog wel de belangrijkste brug voor de jongens aangezien dit ook een Harry Potter locatie is ! In Harry Potter and the half Blood Prince is deze brug een doelwit van de aanslagen van Dooddoeners.

 photo toweroflonden15_zps427d447a.jpg

Over de Millennium Bridge liepen we weer naar de overkant. We wierpen nog een blik  op de St Paul's Cathedral waarna we een metrohalte opzochten. Inmiddels waren we helemaal versleten maar heel voldaan na deze dag. Die avond besloten we in de omgeving van ons hotel nog wat te eten. We kozen voor de Griek. Het eten was prima maar wat een personeel !! Ten eerste wilde Luuk Gyros maar kreeg stukken kip. Ze hadden gewoon geen Gyros maar knik dan niet beleefd en zeg dan gewoon dat je niet begrijpt waar we het over hebben. Op een gegeven moment kregen we na onze laatste hap een bak fruit op tafel met vijf lepels erbij. Lief dachten wij eerst... maar het bleek gewoon een soort 'oprotfruit' . Voor een toetje was duidelijk geen tijd meer en ze begonnen met chagrijnige gezichten de ruimte op te ruimen.

Op een gegeven moment wees een vrouw naar het glas van Jonno en wapperde met haar handen. Luuk vertaalde het naar Jonno als :'Je moet je glas even leegdrinken want ze wil het meenemen.' Waarop ik snel zei dat hij gewoon rustig aan kon doen. Hallo zeg zo lang zaten we er nog niet ! Jonno zei dat ze misschien gewoon de vaatwasser alvast aan wilde zetten :-) Het was dus heel gezellig met elkaar en gelukkig ook nog lekker maar heel bijzonder was het ook niet en het was het duurste restaurant waar we deze vakantie hadden gegeten. Geen aanrader dus deze Griek in Paddington ! (sorry de naam ben ik helaas vergeten) De koffie dronken we weer op ons vertrouwde Wifiterras. Nog even genieten van onze laatste avond in Londen.

 photo toweroflonden6_zps66c15b41.jpg

 photo toweroflonden7_zpsa8520bac.jpg

Reacties

En toen was onze laatste dag in Londen aangebroken... Heel veel gedaan, net zo veel niet gedaan maar eigenlijk nog maar één belangrijk ding op ons to do lijstje : Notting Hill & Portobello Market. Terwijl Marjan en ik na het ontbijt de koffers inpakten speelden de jongens beneden nog een potje pool. Daarna zetten we de koffers beneden in de afgesloten ruimte van het hotel en liepen voor de laatste keer naar ons wifi terras voor een bak koffie.

 photo lastday_zpsa48ed9cc.jpg

Na de koffie pakten we de metro naar Notting Hill. Wat een geweldige wijk is dat. Jammer dat we niet wisten waar het huis van William Thacker uit de film Notting Hill precies was maar we hadden sowieso het idee dat we in het decor van de film terecht waren gekomen. Inmiddels heb ik de film opnieuw bekeken en die was zo heerlijk herkenbaar ! Luuk en ik herkende best wat plekjes nu. De afgesloten binnentuinen bijvoorbeeld en Portobello Market.

 photo lastday2_zps2891194c.jpg

De bookshop van William Thacker hebben we natuurlijk ook bezocht. Helaas ben ik er inmiddels achter dat ze voor de film de locatie van een antiekwinkel hebben gebruikt en deze op dezelfde manier hebben ingericht als de inmiddels beroemde Travel Bookshop. In de film zit de winkel op een hoek. Jammer maar voor mij blijft de winkel die we bezocht hebben de boekwinkel waar William Thacker,  Anna Scott voor het eerst heeft ontmoet. Heel de winkel ademt het sfeertje uit. Zo gaaf dat we er geweest zijn !

 photo lastday3_zps90fa537d.jpg

 photo lastday4_zps161005ac.jpg

 Verder hebben we heerlijk geshopt. Souvenirtjes gekocht op Portobello Market ( de jongens allemaal een Big Ben met klokje en verlichting) en Luke kocht nog een paar exclusieve VANS. Alleen verkrijgbaar in Engeland dus die maakt hier in Nederland de blits ! Wat hebben ze sowieso veel schoenenzaken met bijzondere schoenen daar! Marjan wil ook nog een keer terug om een paar kekke hakken op te halen ;-)

 photo lastday6_zps457426a6.jpg

De lucht was die dag wat dreigend maar het bleef droog en de temperatuur was prima. We konden zelfs nog buiten lunchen. We waren niet anders meer gewend ook !

 photo lastday5_zpsc23f8f3d.jpg

Daarna pakten we de bus terug naar Paddington. De jongens wilden nog wel een potje poolen en Marjan en ik wilden nog een rondje lopen door Paddington voor wat laatste foto's en wat boodschapjes doen voor op de boot. Op de heenweg waren we best geschrokken van de prijzen op de boot dus we hadden nu besloten voor de terugweg wat drinken en snoep in te slaan. Ik heb ook nog even een foto gemaakt van het St Mary's Hospital. Toch bijzonder dat dit ziekenhuis bij ons om de hoek lag. Als Kate een dag later was bevallen waren we midden in het mediacircus beland. Grappig toen ik de beelden van dit mediacircus op TV zag ik geen idee had dat ons hotel op nog geen twee minuten loopafstand van dit ziekenhuis was.

 photo lastday8_zpsb6462e9a.jpg

 Natuurlijk maakte ik ook nog eventjes een foto van het Paddington trein- en metrostation

 photo lastday7_zpsc3e946d7.jpg

Na de boodschapjes dronken we nog wat op het terras waarna het echt tijd was om de jongens en de koffers op te halen in het hotel. We besloten de bus te pakken richting Liverpoolstation. Het idee kwam van Marjan en dit was toch wel een super idee ! Nu hoefden we niet weer al die trappen op en af te zeulen met onze koffers maar konden in één keer van Paddington naar Liverpoolstation zonder overstappen. We waren gelukkig op tijd weggegaan want het was een lange rit. Eén vrouw deed er nogal moeilijk over dat wij onze koffers op de kinderwagenplaats hadden gestald maar ( nadat wij wat koffers gestapeld hadden en er een plek vrijkwam) verder verliep de reis zonder problemen.

Op Liverpoolstation aten we nog wat. Marjan en ik kozen voor een wokmaaltijd en de jongens voor KFC. Daarna liepen we richting de trein die ons naar Harwich zou brengen.

 photo lastday12_zpsd2cfac3c.jpg

 photo lastday13_zps82690d50.jpg

Om half acht vertrok de trein richting Harwich.

 photo trein_zps48ad0fa4.jpg

De reis verliep vlot. Het inchecken op de boot duurde iets langer dan op de heenweg maar nog steeds niet te vergelijken met het inchecken voor een vlucht op Schiphol. Onze bagage werd dit keer wel gecontroleerd. Conclusie : 'Je kan wel een bom mee nemen naar Engeland maar niet mee terug...' Problemen om Luuk het land weer uit te krijgen heb ik verder gelukkig ook niet gehad. ;-) Op de boot brachten we eerst onze spullen weer naar de kamer. Toen Luuk en ik onze spullen kwijt waren liepen we naar de hut van Marjan, Luke en Jonno.

We wisten niet wat we zagen... Een prachtige grote hut met een twee persoons bed aan de ene kant en een één persoons bed aan de andere kant. Uiteraard een raam met uitzicht en een goed gevulde minibar. Op de toilettafel stond een fruitmand, wat zoutjes en wijn. Als eerste liepen we met elkaar naar de balie want Marjan wilde toch wat duidelijkheid. Marjan vertelde de vrouw achter de balie dat ze allemaal fruit en drank op haar kamer had staan. 'Dat is mooi.' lachte de vrouw haar toe. Marjan ging verder dat dit inderdaad mooi was maar dat ze wel wilde weten of ze iets moest betalen als ze er iets van nuttigde. Nee dus...het was all inclusive ! 'Oké, dan gaan we aan de wijn !' besloot Marjan meteen :-)

Omdat Marjan de boot wat later boekte waren de goedkopere hutten al volgeboekt maar dat ze zo veel luxe had wist ze ook niet. We namen de flesjes wijn en de glazen mee naar beneden en namen plaats aan een tafeltjes. We hadden de jongens beloofd dat ze naar de film mochten en het bleek ook nog een film te zijn die ze graag wilden zien. De film bleek wel pas om 23.00 uur Engelse tijd te beginnen en we zouden om 6,00 uur alweer gewekt worden. Wij hadden onze horloges op de boot voor het gemak maar alvast weer op Nederlandse tijd gezet dus precies om middernacht begon de film.

Een latertje voor de jongens dus en voor Marjan en mij ! Het was kwart voor twee toen de jongens de bioscoop uitkwamen. Ze hadden het wel fantastisch gehad. Vooral omdat ze maar met zijn drietjes in de bioscoop hadden gezeten. Een echte privé bioscoop dus ! Toen de jongens op de stille boot langs de balie liepen sprak de man er achter hen aan. 'Of ze nog niet op bed moesten liggen op dat tijdstip?!' Marjan en ik liepen achter de jongens aan en merkten op dat wij nu ook hadden moeten wachten nu de jongens zo laat uit de bioscoop kwamen. 'Ja maar jullie hadden foto's en wijn !' antwoordde hij zonder een spoortje medelijden. Haha we waren blijkbaar opgevallen. Marjan en ik hadden inderdaad foto's bekeken en uitgewisseld op de ipads.

 photo lastday9_zpsc3c393f2.jpg

 Na een paar uurtjes slaap werden we weer gewekt door het bekende deuntje 'Don't worry be happy.' Meteen zette ik het TVtje aan met de live beelden van de webcam op de boeg. Marjan heeft het TVtje zelfs de hele nacht aan laten staan. Het is echt leuk om te zien waar je precies vaart. Zo was er na het ontwaken al snel land in zicht ! We kleedden ons aan en liepen met onze koffers naar de hal. Opnieuw volgde een opstopping bij de liften. Weer vooral door mensen met kleine rugzakjes die net zo goed met de trap hadden kunnen gaan. Maar goed, we hadden nu toch niet zo veel haast. Denk dat ik de volgende keer gewoon met een kop koffie in het restaurant ga wachten tot de halve boot leeg is. Wel zo rustig ;-)

Koffie hebben we trouwens wel gemist bij aankomst in Hoek van Holland. Het was leuk geweest als we daar als afsluiting nog koffie hadden kunnen drinken met elkaar, mijn ouders en de vriend van Marjan die hen op kwam halen. Toch raar dat er daar helemaal geen mogelijkheid is om koffie te drinken bij het terminalgebouw? Ik zeg : gat in de markt ! :-)

 photo lastday10_zps58edc56d.jpg

 photo lastday14_zpsad5986c1.jpg

 We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde vakantie. Een kleine week maar zoveel mooie herinneringen rijker ! Denk dat dit ook duidelijk te zien is aan dit verslag. Heb weer zo veel plezier gehad bij het schrijven van dit reisverslag. Ik heb alles weer opnieuw beleefd... En voor wie ook zin heeft gekregen in Londen plaats ik hieronder nog een filmpje van de Stenaline. Wat mij betreft is dit de ultieme manier van reizen. Het heeft onze vakantie verlengd. Twee nachten extra in een geweldig drijvend hotel. Ik wil niet anders meer. Luuk gaat trouwens eind van deze maand met school weer met de boot naar Engeland. Dit keer gaat hij met P&O ferries naar York waar hij enkele dagen in een gastgezin verblijft. Hij heeft er alweer zin in !

Met de Stenaline naar Londen 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl