Ik heb weer wat leuks in het vooruitzicht ! Behalve het weekendje Parijs wat Susanne en ik sinds de zomer al willen boeken maar wat maar niet wil lukken ( Nu hadden we een datum dat we beide konden is de Thalys weer volgeboekt ) ga ik ook nog een paar dagen skiën in het nieuwe jaar !
 
Vertrek op vrijdag en woensdag weer thuis. Vier dagen skiën in Kirchberg-Kitzbuhel in Oostenrijk. Ik heb er zo'n zin in ! Ook wel weer eng hoor, het is zo lang geleden dat ik voor het laatst op ski's stond. Dertien was ik toen ik voor de eerste keer ging skiën, wel negen weken lang dus op zich had ik tijd genoeg om het goed te leren. Toen ik het een beetje onder de knie had ging ik met een groep mee naar boven. Lang heb ik niet mogen genieten van de echte skitochten. Toen ik met een groepje op de rest stond te wachten werden Bernadie, een groepsgenootje, en ik ondersteboven geskied.
 
Eerst leek het mee te vallen, ondanks de pijn lukte het ons beneden te komen. Het was zelfs zo dat we in een sneeuwstorm terecht kwamen en verdwaalden op de piste. Er was uiteraard begeleiding bij maar door de ronddwarrelende sneeuw zag ook hij geen hand voor ogen. Gelukkig kwamen er op een gegeven moment mannen aan in fel gekleurde pakken. Zij kwamen ons waarschuwen dat we naar beneden moesten, het werd te gevaarlijk. Ja we wilden wel maar hoe ? Zij wezen ons de weg en we kwamen veilig beneden. Toen Bernadie en ik in de bus terug hadden gezeten en we daarna wilden opstaan lukte dat niet meer. We konden meteen door naar het ziekenhuis en kwamen daar op krukken weer vandaan. Zowel voor mij als voor Bernadie was het skiën voorbij....
 
 
image
 
De tweede en laatste keer dat ik op ski's stond was toen ik een jaar of twintig was. Ik had een Zweedse vriend en van zijn ouders hadden we als kerstcadeau een dag skiën cadeau gekregen. Hij woonde zelf in het midden van Zweden maar voor dit dagje skiën gingen we naar het Noorden. Zijn ouders hadden daar een huisje waar wij gebruik van mochten maken en ik heb daar heerlijke dagen gehad. Op een sneeuwscooter de bossen door ( Weer tijdens een sneeuwstorm volgens mij heb ik daar iets mee !  ) en ik verheugde me ook echt op het skiën. Ik had ook echt het gevoel van : ' Als ik uit de lift stap ski ik meteen weg..' maar dat viel tegen ! Het uitstappen uit de lift vond ik doodeng en ook het skiën lukte niet.
 
Was ik in Zwitserland gewend aan sneeuw, daar in Zweden was het één en al ijs ! Ik had totaal geen grip en gleed steeds weg, ik vond het maar niets. Uiteindelijk pakte Robert, die al vanaf zijn derde jaar op ski's stond, mij bij mijn middel en kreeg me op die manier beneden. De rest van de dag beperkten wij ons tot de aprè ski. Leuk natuurlijk maar niet echt de bedoeling van een dag skiën.
 
En dan nu Kirchberg. Ik heb me opgegeven voor de beginnerscursus. Drie dagen les, `s ochtends twee uur en `s middags weer twee uur. Niet te vergelijken met de paar uurtjes les als kind in Zwitserland. Ik heb dus goede hoop dat ik mijn onzekerheid na deze lessen wel overwin. De vierde dag ga ik dan op eigen gelegenheid skiën. Ik ben echt heel benieuwd en kijk er echt naar uit. Ook verheug ik me op de Après-ski al weet ik natuurlijk niet of ik daar `s avonds nog toe in staat ben na al dat gesport.
Het duurt nog even maar ik kan al haast niet meer wachten.....
 
 
image
Reacties (1)
Woensdagmiddag ben ik terug gekomen uit Oostenrijk. Wel met vertraging want we hadden veel last van sneeuw onderweg, vooral in Zuid-Duitsland. Verder hebben we weinig sneeuw gezien waar we zaten. Groene bergen overal om ons heen met helemaal bovenin wat sneeuw op de top. Hetzelfde uitzicht zoals ik dat zag toen ik er eens in de zomer was. Het voelde heel gek om in dikke kleding en met ski's onder de arm in de skibus te stappen en dat gevoel was nog niet weg wanneer we in de gondels omhoog gingen en beneden ons al dat groen en de kale rotsen zagen.
 
wintersport2.jpg
 
Gelukkig bleek er boven genoeg sneeuw om te skiën maar dalafdalingen waren niet mogelijk. Ook de kwaliteit van de sneeuw was niet geweldig. Veel ijs, soms waterige papsneeuw en de snowboarders hebben bij een afdaling hun board beschadigd doordat ze een stuk over kiezels gleden. Eén dag zijn we naar Kaprun geweest, een gletsjer waar je zelfs in de zomer nog kan skiën. Dat was een geweldige dag met echte sneeuw !
 
Ik heb heerlijke dagen gehad. Het was een hele toffe groep mensen en er zijn al vervolgafspraken gemaakt. Binnenkort gaan we met een groepje stappen in Rotterdam en in de zomer willen we een keer gaan skiën in Snowworld en daarna après skiën natuurlijk ! Iets wat we in Oostenrijk ook flink gedaan hebben.
Toen ik thuis kwam was ik echt kapot. Zoveel gedaan, zo weinig geslapen....
Helemaal uitgerust ben ik nog niet en ook mijn stem klinkt nog niet zoals hij hoort te klinken maar dat komt vanzelf wel weer goed. Ik had deze reis voor geen goud willen missen !!
 
( Het complete fotoverslag volgt nog.... )
 
wintersport.jpg
 
Reacties (1)
Vrijdagavond 19 januari haalde Henri mij om vijf uur op en vertrokken we richting Humanitas waar we allemaal moesten verzamelen. Henri heeft deze reis al voor de tiende keer georganiseerd en kende de meeste deelnemers wel, voor mij waren het allemaal nieuwe gezichten. Ik vind het altijd heel gezellig om nieuwe mensen te leren kennen en maak meestal wel snel contact maar het blijft toch steeds weer spannend. In het begin stond ik nog wat onwennig tussen alle mensen die allemaal wel iemand kenden. Henri maakte meteen een rondje langs iedereen. De hele ploeg dronk wat aan de bar en Ben, een vriend van Henri ging rond met drankjes Aphelkorn om alvast in Oostenrijkse sferen te komen.
Al snel raakte ik in gesprek en de tijd vloog voorbij. Ineens was het tijd om richting bus te gaan en een plaatsje uit te zoeken. Nu had ik gehoord dat als je wilde slapen je beneden moest gaan zitten en wilde je feesten boven. Drie maal raden waar ik ging zitten !  
 
Rond kwart voor zeven vertrok de bus.
 
humaniski.jpg
 
Natuurlijk mocht er niet gerookt worden in de bus....
 
humaniski2.jpg
 
Verder was er genoeg drank aan boord en overheerlijke hapjes en broodjes.
 
humaniski5.jpg
 
Er werd ook een film gedraaid, Borat. Volgens mij was het een erg leuke film maar ik heb hem niet echt kunnen volgen. Het was veel te gezellig !
 
humaniski6.jpg
 
Af en toe werd er even gestopt.
 
 
humaniski3.jpg
 
humaniski4.jpg
 
Het feesten ging tot een uur of vijf door, daarna probeerden we wat te slapen. Echt een succes werd dat niet en ik was best gaar toen we om zeven uur bij de skiverhuur aankwamen. Ook nog een heel gedoe om een paar passende skischoenen te vinden maar uiteindelijk is het gelukt. Toen iedereen voorzien was van ski's of snowboard konden we op weg gaan richting ons  hotel in Mittersill waar we om kwart over negen aankwamen. In het hotel stond een heerlijk ontbijt voor ons klaar, daar waren we inmiddels echt aan toe.
 
Buiten bij de skiverhuur.
 
humaniski7.jpg
 
En dit zagen we wanneer we door het busraam naar buiten keken. Niet bepaald een plaatje wat je in je hoofd hebt als je denkt aan wintersport.....
 
humaniski8.jpg
 
Het ontbijt, echt lekker en heel gezellig !
 
humaniski9.jpg
 
Reacties (1)
Het ontbijt deed een hoop goed. Ik voelde me na zo'n nacht met veel wijn en zeer weinig tot geen slaap  niet helemaal top maar na een lekker broodje, een paar koppen koffie en wat paracetamol kwam ik weer een beetje bij. Het scheelde dat ik de enige niet was. Bijna iedereen zag eruit of ze liever hun bed in wilden duiken maar de meeste gingen die ochtend toch meteen mee skiën. We konden nog niet op onze kamers dus moesten we ons in één grote ruimte omkleden. Het voelde wat ongemakkelijk om je om te kleden met zijn allen, bovendien was een douche ook welkom geweest maar het had ook wel weer iets komisch zo met zijn allen in die ruimte met alle koffers open op de tafels of op de grond. Ik heb er geen foto van gemaakt omdat denk ik niet iedereen het waardeert in string op de foto te gaan maar het zag er echt grappig uit allemaal.
 
Wat minder leuk was, de rits van mijn ski -jack bleek ineens kapot. Er zijn behalve ikzelf nog drie andere mensen mee bezig geweest om te proberen 'm te repareren maar niets hielp. John keek of hij een tangetje bij zich had want de rits leek verbogen maar dat had hij helaas niet. De hele middag heb ik met mijn jas open geskied, gelukkig was het lekker weer. Pas tussen de middag was er iemand die vroeg of het geen dubbele rits was. Bleek dat er een gedeelte van de rits omhoog geschoven was waardoor hij niet sloot ! Wat hebben we gelachen, dit was echt heel stom..... Gelukkig was ik niet de enige die er mee bezig was geweest hahaha !
 
Nadat we omgekleed waren liepen we naar het skihok waar we onze skischoenen aantrokken. Daarna liepen we met zijn allen naar de bus. Het voelde echt stom om zo over straat te lopen en bij de halte op de skibus te wachten terwijl er nergens sneeuw te zien was. Je had het idee dat de Oostenrijkers dachten: ' Daar heb je weer een stel stomme Hollanders die denken dat er sneeuw ligt ! '
 
humaniski10.jpg
 
Dat gevoel was ook nog niet echt weg aangekomen bij de skilift. Waar je ook keek, nergens sneeuw....
 
humaniski11.jpg
 
Nou ja het bord was dan wel weer een beetje hoopgevend....
 
humaniski12.jpg
 
De reisleiders hadden van tevoren uitgezocht waar we heen konden om te skiën. Normaal gesproken kun je overal lekker skiën maar nu waren er natuurlijk ook veel liften dicht. Het werd Kirchberg, we moesten wel helemaal naar boven. Wel lachen toen een paar van ons er bij het middelste station uitgingen, zij wilden gras maaien denk ik...
Hier een fotootje gemaakt vanuit de lift.
 
humaniski13.jpg
 
Gelukkig, boven lag toch echt sneeuw ! We hadden al kennis gemaakt met de skileraren. Kees gaf de beginners les, Kim de gevorderden en Leon gaf les aan de snowboarders. Kees bleek een erg goede leraar, goed en heel geduldig ook. Eerst legde hij uit hoe we de ski's aan moesten doen...
 
humaniski14.jpg
 
Daarna maakten we een begin met het echte skiën, zonder stokken...
 
humaniski15.jpg
 
Dat viel eigenlijk heel erg mee, ik had best snel de slag te pakken ! ( Dacht ik.... )
Even tussendoor wat drinken ( eten kreeg ik nog niet weg ) en uitrusten want je werd er wel moe van om steeds weer naar boven te klimmen. Kees stelde voor om na de middagpauze met de lift naar boven te gaan. Volgens hem zouden we dat wel kunnen. We waren trouwens met zijn drietjes. Eén van de beginners was meteen al naar de gevorderden gegaan en twee waren in het hotel gebleven. Hier aan tafel zijn er inmiddels meer aan geschoven, zoals Sheila en Henri.
 
humaniski16.jpg
 
De lift vond ik nog best wel eng maar het ging goed. De lift omhoog dan want de afdaling was rampzalig. Ik viel doorlopend, kwam vervolgens niet meer overeind en ik had oprecht medelijden met Kees die mij steeds weer op moest rapen. Ik vond er niets meer aan en voelde me heel lullig tegenover de andere twee beginners, Stella en Eef,  die echt heel goed beneden kwamen.
 
humaniski17.jpg
 
Ik was heel blij toen we weer beneden waren. Op de foto proost Kees met zijn Jägerthee en ik met mijn glühwein, we hebben ons drankje hier allebei wel verdiend denk ik...
 
humaniski18.jpg
 
Daarna was het weer tijd om naar de skilift te gaan. In het hotel haalde ik meteen mijn sleutel en bracht mijn koffer naar m'n kamer. De kamer zag er prima uit ! Wat er op de kussens ligt ? Chocolaatjes ! Ik had er twee omdat ik een twee persoonskamer voor mij alleen had, natuurlijk heb ik ze bewaard voor Rebecca en luuk. Heerlijk om onder de douche te stappen en me op te frissen ! Na het omkleden ging ik weer naar beneden waar ik nog even een biertje dronk met Henri, Ben en nog een paar anderen. Heel gezellig !
 
humaniski19.jpg
 
Of dag 1 nu afgelopen is ? Uh....nee, nog lang niet ! Wordt vervolgd !
Reacties (1)
Nadat ik heerlijk uitgebreid gedoucht had ging ik naar beneden waar ik eerst een drankje dronk aan de bar. Daarna was het tijd om aan tafel te gaan. Eerst  kregen we soep, daarna het hoofdgerecht wat iedereen `s morgens had door gegeven. Ik had snitzel met friet, best lekker. En wat hebben we gelachen aan tafel !! Het gesprek ging echt nergens over en het meeste is echt niet voor herhaling vatbaar. Bovendien zou ik mijn weblog dan meteen de 18+ status moeten geven vrees ik...
 
Waar we ook erg om moesten lachen. Iemand ( Sheila ? ) had de lampen boven onze tafel losgedraaid zodat we iets meer sfeerlicht hadden. Ineens kwam de grote forse serveerster ( Helga of Olga noemden we haar ) die volgens mij het meeste te vertellen had daar en die waarschijnlijk in haar vrije tijd aan worstelen deed naar onze tafel toe. Streng sprak ze Mari Louise toe : 'Hast du das gemacht ?' Gelukkig werd er niemand neer gemept !
 
humaniski20.jpg
 
Het toetje was een soort berlinerbol met poedersuiker. Lekker hè Sheila ?
 
humaniski21.jpg
 
Na het eten wilden ze nog naar een disco, de Kinobar,  ik ging liever naar bed. Ik had al een nacht overgeslagen en die dag toch nog een aardige sportieve prestatie geleverd, ik was kapot ! Sheila probeerde me over te halen om mee te gaan. 'ahhh...eventjes maar !?'  Maar ik ken mezelf, even lukt me nooit. Als ik de beslissing neem om te gaan weet ik dat ik als laatste weg ga....
Om een lang verhaal kort te maken, ik ging mee en hoorde inderdaad ook weer bij de laatste die weg gingen. Het was ook zo gezellig !!
 
Natuurlijk ging de camera ook mee....
 
v.l.n.r. John, Boudewijn, Marc en Tanja
 
humaniski22.jpg
 
Ik heb nog nooit zoveel gedanst, even de stijve ski-spieren losmaken...
 
humaniski23.jpg
 
humaniski24.jpg
 
Boudewijn, John en Ben
 
humaniski25.jpg
 
Mariëlle, John, Tanja, Mari Louise
Kitty
Marc
 
humaniski26.jpg
 
Ben, Kitty, Arthur, Wil
 
humaniski27.jpg
 
Ben, Kitty, Linda, Wil
 
humaniski28.jpg
Reacties (1)
Na een heerlijk ontbijtje met onze eigen bus richting de Panoramabahn Kitzbüheler gereden waar we met de gondels omhoog gingen. Ik moest erg lachen in de bus om Marcel en Arthur die met zijn tweetjes heel de weg lang een act opvoerden, zij moeten echt gaan optreden samen ! Toen we het lege parkeerterrein opreden riepen ze : ' Oooh kijk uit, straks rij je nog ergens tegenaan. Voorzichtig parkeren hoor ! ' En : 'Wie gaat daar voor lul staan bij die kassa om die skipassen op te halen ? Ikke niet hoor ! '
of ' Straks gaan die liften alleen omhoog en dan mag je zelf uitzoeken hoe je beneden komt. Sneeuw ? Nee dat ligt er niet... Wie gaat ermee grasmaaien ? ' enz. enz. Ik kwam niet meer bij...
 
humaniski29.jpg
 
Boven lag gelukkig genoeg sneeuw voor de gevorderde skiërs en boarders maar voor de beginners was er niets boven.
 
humaniski30.jpg
 
Het bord maakte dat eigenlijk al duidelijk...
 
humaniski31.jpg
 
Maar ook de smalle stroken sneeuw zagen er niet echt hoopgevend uit....
 
humaniski32.jpg
 
Kees maakte voor de zekerheid een afdaling om te zien of wij ergens naar beneden konden maar dit bleek niet het geval te zijn. Daarom keek hij samen met Jan, de buschauffeur of er ergens nog een andere mogelijkheid voor ons was. In de buurt bleek nog een beginnerspiste te zijn waarvan de lift open was en dat leek iedereen een goed idee. Vandaag ging Wil ook mee, zij was de eerste dag in het hotel gebleven en Linda die al wel goed kon skiën maar die de afdaling bij de Panoramabahn niet zag zitten ging ook met ons mee.
 
humaniski33.jpg
 
Dus eerst weer met de gondel naar beneden...
 
humaniski34.jpg
 
Even een mooi plaatje vanuit de gondel...
 
humaniski35.jpg
 
Met de bus reden we naar de beginnerspiste waar we op een vrouw met een klein jongetje van een jaar of drie na de enige waren. Wel lekker om te oefenen maar de sneeuwconditie was zeer matig. Veel ijs en beneden waterige papsneeuw. Met een treklift kon je naar boven. Doodeng want de ondergrond was zeer hobbelig en ongelijk waardoor de skies alle kanten uit wilden behalve de goede. Twee keer ben ik omhoog geweest en uiteraard dus ook twee keer naar beneden. Echt lekker ging het nog niet en ik had inmiddels echt het gevoel gekregen dat skiën gewoon niet mijn ding was. Na de tweede afdaling ( beetje groot woord voor zo'n klein bergje ) aten we wat in de stube.
 
humaniski36.jpg
 
Na het eten wilden we natuurlijk weer verder gaan maar helaas....het begon te sneeuwen en te regenen. Linda maakte nog even snel een sneeuwpop....
 
humaniski37.jpg
 
Daarna liepen we terug naar de bus.
 
humaniski38.jpg
 
We overlegden even wat we zouden doen. We konden terug naar het hotel maar we wisten dat Henri had voorgesteld op de terugweg naar een leuke après-ski tent te rijden en dit zouden we dan missen. Dit kon natuurlijk niet en dus besloot de helft in de bus film te kijken op het parkeerterrein van de Panoramabahn. Linda, Wil en ik liepen richting restaurant waar we een biertje dronken. Eins, zwei, drei zaufen !!
( deze kreet werkte blijkbaar aanstekelijk want de Oostenrijkers naast ons stapten ook meteen over op wat sterkers !  )
 
humaniski39.jpg
 
Ik stelde voor om nog even omhoog te gaan met de gondel, gewoon even kijken hoe het weer boven was want we hoorden dat het heel slecht was. Wil wilde wel, Linda niet... Toen kwamen de eerste skiërs terug die vertelden dat het echt vreselijk was daarboven. Storm, mist en sneeuw. Sommige zaten nog aan de glühwein in een berghut en moesten op de één of andere manier nog terug zien te komen. Later hoorden we dat de lift niet eens meer omhoog ging, alleen terug. Het was maar goed dat wij als beginners daar niet terecht waren gekomen ! Beneden werd het wel steeds gezelliger, er kwamen er steeds meer terug die de afdaling overleefd hadden.
 
wintersport2.jpg
 
Toen we compleet waren werd de bus weer ingeladen en reden we naar het hotel. De après-ski tent waar we heen zouden gaan bleek helaas gesloten. Dan moesten we het in het hotel maar gezellig maken. Of dat gelukt is ? Dat lezen jullie weer in de volgende log !
 
humaniski40.jpg
 
wordt vervolgd
Reacties (1)
Eigenlijk was het de bedoeling naar een leuke après-ski gelegenheid door te rijden maar die bleek helaas gesloten. Dan moesten we het in het hotel maar een beetje gezellig maken met elkaar. Jammer dat ze in het hotel geen muziek hadden, zelfs een muziekinstallatie was niet aanwezig. Zelf zingen was de enige optie dus dat deden we dan maar. Van alles hebben we gezongen, André Hazes, Meat loaf, Anton aus Tirol maar dan met de tekst van Ben & Henri ' Aber ich weiss de tekst nie mehr' und so weiter... Wat hebben we gelachen en wat ben ik schor geworden die middag ! 
 
Het grappige was dat iedereen uiteindelijk mee deed. Dan zong onze helft van de bar hard : ' Het is stil aan de overkant ! ' Even bleef het nog stil maar snel daarna werd er vanaf de andere kant geantwoord met een lied. Wanneer wij even stil waren klonk er van hun kant : ' Het is stil aan de overkant.' We hadden al gezien dat de eigenaar met een geïrriteerd gezicht naar ons stond te kijken maar er werd verder niets gezegd. De andere morgen in de bus kregen we te horen dat er leuk en minder leuk nieuws was. Het leuke nieuws horen jullie in de volgende log wel maar het minder leuke was dat het hotel niet blij was geweest met ons gedrag aan de bar. Beetje lullig want het hotel was verder zo goed als leeg en het was nog voor het eten. Niet laat dus ! Iemand achter me fluisterde : ' En het goede nieuws is dat ze een bijzonder goede omzet hebben gedraaid ?! ' Want dat is natuurlijk wel zo, ze hebben waarschijnlijk in die paar uurtjes meer geld binnen gehaald dan normaal in een hele week.
 
humaniski41.jpg
 
humaniski42.jpg
 
humaniski43.jpg
 
humaniski44.jpg
 
humaniski45.jpg
 
humaniski46.jpg
 
humaniski47.jpg
 
Wil vertelde dat zij een CD speler bij zich had en ze besloot 'm te halen, Wil onze Humaniski-DJ !
Het enige stopcontact wat we konden vinden bleek achter de bar te zitten en toen Wil de stekker erin stopte zag de barmevrouw dat natuurlijk. Ze vond het niet erg. Volgens mij vond zij het stiekem best leuk allemaal.
 
humaniski48.jpg
 
Daarna het eten, opnieuw erg lekker.
 
humaniski49.jpg
 
Heb me weer laten overhalen om mee verder te stappen want ik was weer erg moe. Niet omdat ik nu zoveel op de lange latten had gestaan maar het te kort aan slaap begon me een beetje op te breken.
We gingen naar de disco in het Sporthotel, club Kogler. Je moest echt weten waar het was want het lag behoorlijk afgelegen en het was buiten erg donker maar we hebben het uiteindelijk gevonden. Deze club Kogler is echt een aanrader ! Het ziet er geweldig uit, er werd leuke muziek gedraaid en het personeel achter de bar was erg aardig.
 
humaniski50.jpg
 
Ik begon aan de 7up en kwam niet van mijn kruk af. Niets voor mij, het begon mensen al op te vallen. Toen ik na een tijdje over mijn dip heen was en toch maar weer een biertje nam ging het beter. De rest van de avond heb ik gedanst, kwam op die manier ook een beetje van mijn spierpijn af en hoorde natuurlijk weer bij de laatste ploeg die vertrok. ( Behalve de spierpijn was ik trouwens ook bont en blauw van het vallen, mijn heup, mijn kont...echt niet normaal. Ik ben in mijn leven nog niet zo blauw geweest...en dan heb ik het natuurlijk over blauwe plekken !!  )
 
humaniski51.jpg
 
humaniski52.jpg
Reacties (1)
Elke dag bij het ontbijt werd er door de reisleiding en Henri overlegd waar de groep kon gaan skiën en werd er gebeld om te vragen welke liften er open waren en waar de sneeuwkwaliteit aardig was. Vandaag werd besloten om in een ander skigebied te gaan skiën en wel op de gletsjer in Kaprun. Na het ontbijt verzamelde iedereen zich voor het hotel. De spullen werden ingeladen en we gingen op weg...
 
Het was best nog een stukje rijden, wat ook niet erg was want het was steeds erg gezellig in de bus. In de bus werd door de reisleiding verteld dat ze goed en slecht nieuws hadden. Het slechte nieuws, dat schreef ik al in de vorige log, was dat we de avond ervoor in het hotel te veel herrie hadden gemaakt. Het goede nieuws was......dat Lever reizen  het zo bijzonder vond dat HumaniSki nu al tien jaar plaats vond, dat zij ook iets speciaals wilden doen. Ze wilden nog niet zeggen wat maar we moesten zorgen dat we na het eten klaar stonden voor een verrassingsavond. Spannend !!
leon.jpg
                                                                               ( foto Leon )
 
Even een fotootje voordat ik de lift in ging. Groene bergen om ons heen nog steeds maar dat zou snel veranderen. We begonnen op 911m, de lift bracht ons tot  1976m. Die middag zouden we zelfs op 3000m hoogte uitkomen...
Dan heb je ook echt sneeuw !!
humaniski53.jpg
 
Kaprun werd druk bezocht.
ruud.jpg
 
( foto Ruud )
Boven bekeek Kees op de kaart waar wij als beginners het beste konden skiën.
 
humaniski54.jpg
 
Hij besloot eerst beneden nog wat dingen door te nemen. Nog even remmen, wat bochtjes... Helaas was het te druk om echt goed te oefenen. Veel mensen hadden niet door dat Kees een heel parcours voor ons had uit gezet met de skistokken en vlogen daar dwars doorheen. Voor ons was het ook best zwaar om steeds naar boven te klunen. Al snel besloot Kees dat we gewoon naar boven gingen, volgens hem zou dat wel gaan. Wil bleef beneden, zij zag het niet zitten. Peter ging met ons mee. Hij was de dag ervoor met snowboarden geblesseerd geraakt en met de snowscooter naar beneden gebracht. Het ging nu weer redelijk maar hij besloot nu zijn snowboard te verruilen voor een paar ski's aangezien hij daar al aardig mee uit de voeten kon. Misschien zou dat zijn been iets ontlasten. Verder gingen Stella en Eefje weer mee en ik natuurlijk.
 
Ik zag er wel heel erg tegenop dat we met de treklift gingen, de dag ervoor ging dat ook niet echt lekker en moest ik erg veel moeite doen om overeind te blijven. Gelukkig viel dat nu heel erg mee ! Waren het gister alleen hobbels en kuilen, dit keer was het een heel vlak stuk. Bovendien zat ik naast Peter en niet alleen zoals de dag ervoor. Je houdt elkaar dan een beetje in evenwicht...
Het ging prima, ik viel er niet uit en zelfs boven met uitstappen bleef ik overeind !
 
humaniski55.jpg
 
Boven wist ik echt niet wat me overkwam. Ineens viel alles op z'n plek, hoefde ik niet meer na te denken over het gewicht op de dalski of de bergski enz...enz...alles ging vanzelf. Wat ik niet meer verwachtte gebeurde....ik vond skiën leuk !!
Hier lag echte sneeuw in plaats van ijs en had je grip ! Ik kwam echt met een 'YES' gevoel beneden, helemaal blij....
Beneden at ik in de berghut nog een heerlijke lunch van aardappel met gesmolten kaas e.d. Heerlijk !
 
humaniski56.jpg
 
Daarna was het tijd om nog iets hoger te gaan. Peter en Stella bleven beneden, Kees, Jan, Eefje en ik gingen naar boven.
 
humaniski57.jpg
 
Een Keesabfahrt ? Dat belooft wat ! 
 
humaniski58.jpg
 
De afdaling ging goed. Er waren wel wat stukken bij dat ik dacht 'help ik kom nooit beneden ! ' Ook op deze afdaling waren toch wel wat ijsplekken waar je totaal geen grip had. Het was ook best spannend dat we snel naar beneden moesten omdat we anders de laatste lift zouden missen, ik voelde me best een beetje verantwoordelijk. Eén keer moesten we een lift oversteken. Ik durfde het net niet aan om door te skiën, was bang dat ik de mensen in de sleeplift omver zou skiën maar had zo veel vaart en dacht te kunnen stoppen door een paal vast te grijpen. Geen idee waarvoor die paal daar stond maar vast niet voor dat doel. De paal boog door en ik lag ondersteboven. Ik kwam niet meer overeind en zag iedereen in de lift vol medelijden naar me kijken.  Overeind komen lukte me niet want mijn benen lagen op een onmogelijke manier gekruist maar gelukkig kon ik de ski's uit krijgen en zelfs ook weer aan waarna het me later toch nog lukte de oversteek te maken.
De rest van de afdaling verliep voorspoedig en ik kwam echt met een heerlijk gevoel beneden, ik had echt iets overwonnen !!
 
leon3.jpg
 
( foto Leon )
Op de terugweg waren de meeste echt uitgeteld......
 
 
humaniski59.jpg
maar in het hotel kwam iedereen weer bij met een drankje en was het weer erg gezellig ! Skiën is geweldig maar de après ski is ook erg leuk !!
 
humaniski60.jpg
Reacties (1)
Zoals ik in de vorige Humaniski-log al vertelde had de reisleiding iets bijzonders geregeld voor de laatste avond vanwege het tien jarig bestaan van de Humaniski-reis en tegelijk als een soort afscheidsavond. Kees had die middag gevraagd of hij mijn camera even mocht lenen en het duurde erg lang voordat ik 'm terug kreeg. Ik had al een klein vermoeden dat ze iets met mijn foto's zouden doen en dat vermoeden bleek later juist.
 
Eerst even eten....
 
humaniski61.jpg
 
en daarna liepen we met zijn allen naar Kogler waar het verrassings /afscheidsfeest plaats vond. Bij de deur kregen we een welkomsdrankje waar we met elkaar mee proostten. Op een scherm was te lezen ' Welkom op het Après Ski feest van Humanitas.' Op ditzelfde scherm volgde meteen daarna een hele fotoreportage van de afgelopen dagen. Foto's van Leon en....van mij dus.... !
 
humaniski62.jpg
 
Kees proost op de geslaagde skivakantie
 
humaniski67.jpg
 
Iedereen kijkt naar het scherm met foto's, erg leuk om te zien op groot formaat !
 
humaniski63.jpg
                                 foto Leon
Kees en Leon verzorgden de muziek van deze avond en dat deden ze erg goed !
 
humaniski71.jpg
 
Er werd ook een karaokeshow gehouden en iedereen kon zich hiervoor opgeven. Marie-Louise, Tanja, Sheila en ik schreven ons in met het liedje 'It's raining men' van the Weather girls. We bleken al meteen als eerste aan de beurt te zijn. Ik kwam net van de WC terug toen ik onze namen hoorde. ' Nu al ?? ' Geen tijd meer om mezelf moed in te drinken dus.   
Ik had al bijna geen stem meer maar na deze avond kwam er helemaal bijna geen geluid meer uit.......
 
humaniski66.jpg
foto Hans van Hengel
Hier geven Wil, Marcel, Linda en Arthur een optreden
 
humaniski75.jpg
 
Marie-Louise, Wil en John
 
humaniski68.jpg
 
Marie-Louise en ik
 
humaniski69.jpg
 
ik en Tanja
 
humaniski70.jpg
 
Het bleef druk op de dansvloer
 
humaniski74.jpg
 
Echt feest !!
 
humaniski72.jpg
 
Een polonaise hoort daar ook bij......
 
humaniski64.jpg
foto Leon
Er was ook nog een prijsuitreiking. Kim, Leon en Kees kozen ieder een leerling uit die een prijsje verdiend had. Kees koos mij omdat ik zo vooruit was gegaan. De eerste twee dagen nog een kluns die meer aan het sneeuwhappen was dan dat ik op de ski's stond, de derde dag kwam ik ( bijna ) zonder problemen de berg af. 
 
Kim koos Trudy die zich in had geschreven bij de beginners maar die al meteen de eerste dag besloot met de gevorderden mee te gaan en ook niet voor de rest onder deed. Leon koos Marie-Louise die de tweede dag ruilde met Tanja. Tanja wilde liever skiën, Marie-Louise leek snowboarden wel wat. Ondanks dat ze één keer haar snowboard boven aan de piste losliet ( gelukkig is hij later nog terug gevonden ! ) ging het snowboarden haar goed af. We wonnen alledrie een lekkere cocktail !
 
Veel te laat lagen we die avond weer in bed....
een paar uurtjes slapen en dan voorlopig voor de laatste keer de piste op !
 
humaniski73.jpg
 
Reacties
Ik merkte wel dat ik steeds moeilijker mijn bed uit kwam. Die nachten doorzakken en de sportieve prestaties die we overdag moesten leveren begonnen me een beetje op te breken... Wel een verrassing toen ik bij het wakker worden naar buiten keek, het had gesneeuwd ! Nu had ik wel gezien op internet voordat ik weg ging dat er sneeuw was voorspeld voor de laatste dag maar dat het echt zo was kwam toch nog als een verrassing.
 
humaniski76.jpg
 
Na het ontbijt, wat na een avond stappen bij mij grotendeels bestaat uit veel zwarte koffie en een beetje brood, liepen we richting skibus. Onze buschauffeur mocht niet rijden omdat hij ons die avond naar huis zou brengen en hij overdag dus nog even zijn rust moest nemen. Vreemd maar wel leuk om het dorp nu ineens helemaal wit te zien. Terwijl dit natuurlijk heel normaal is tijdens een wintersportvakantie !
 
Voor ons gevoel stopte de bus in the middle of nowhere maar uiteindelijk bleek het gelukkig maar een heel klein stukje lopen naar de gondel. We gingen nu met de panoramabahn Kitzbüheler omhoog, dezelfde berg als de tweede dag toen het beginnersclubje waaronder ik,  meteen alweer naar beneden kon omdat er nergens een beginnersafdaling bleek te zijn. Ik zag er dus best een beetje tegen op. Zeker nu het zo mistig was want meer dan een meter of vijf zicht had je niet.
 
humaniski77.jpg
 
humaniski78.jpg
 
humaniski79.jpg
 
Eigenlijk was het vandaag vrij skiën en konden de leraren er dus ook alleen op uittrekken maar gelukkig wilde Kees wel met ons mee. Kees durfde het ook alleen maar aan omdat Kim mee wilde gaan. Alleen Eef en ik waren nog over van het beginnersclubje ( De anderen zijn gaan wandelen ) en zo zouden we twee skileraren en twee leerlingen hebben.
Het was boven behoorlijk koud, dat waren we niet gewend. Een muts had ik niet, alleen een haarband maar ik kon gelukkig mijn capuchon nog opdoen.
Kees maakte nog even een foto van Eef en mij al viel dat niet mee met de dikke mist, de koude wind en de sneeuw die om je oren vloog !
 
humaniski80.jpg
 
Ik begon vol goede moed, het ging de dag ervoor toch ook lekker ? Dat positieve gevoel was ik helaas snel kwijt. Toen ik voor de zoveelste keer op een ijzig stuk op mijn plaat ging was ik het zat. Waren we er al bijna ? Nee dus....ik hoorde dat we bijna bij de berghut waren waar we zouden gaan eten ( ik heb niets besteld want ik kon geen hap door mijn keel krijgen) maar dat we daarna nog een stuk moesten skiën naar de stoeltjeslift en we daarna nog een afdaling te goed hadden. Inmiddels had ik hartkloppingen gekregen, had het ondanks de kou zo heet dat ik mijn jas open ritste en mijn haarband afrukte en kreeg tot overmaat van ramp ook nog kramp in mijn kuit. Het scheelde niet veel of ik was in janken uitgebarsten daar op de piste !
( Toen ik dit later aan Henri vertelde zei hij dat hij wel vaker huilende vrouwen tegen kwam op de piste... haha ik vond dat niet eens raar om te horen !  )
 
humaniski81.jpg
 
Eindelijk waren we bij de berghut. Maar....dus nog niet eens op de helft van de tocht !
Hier staan Eef en Kim voor de berghut waar het binnen nog wel heel gezellig was al kon ik daar niet echt van genieten nu....
 
humaniski82.jpg
 
Het laatste stuk had ik alleen echt niet gered. Gelukkig heeft Kees me beneden gekregen door zelf achteruit te skiën zodat ik zijn skistokken vast kon houden en zo in zijn spoor beneden kwam. Er was nog wel even een spannend moment toen we bijna samen beneden lagen.... Kees vroeg mij om het ook een beetje in de gaten te houden omdat hij achteruit moest skiën. Dus af en toe riep ik ' Snowboarder ! ' ofzo....
 
Nu zag ik ook niet alles omdat Kees tijdens de bochten af en toe in mijn gezichtsveld stond. Een soort dode hoek zeg maar... Ineens riep Kees : ' Remmen !' Ik remde ook mee maar op dat ijzige stuk gleden we met zijn tweeën nog een eind door.  Net aan de rand van de piste kwamen we tot stilstand. Best even schrikken dus. Vooral voor Kees want ik zag het pas toen we helemaal stil stonden.
 
Gelukkig kwamen we ( ik zeker dankzij Kees ! ) veilig beneden. Wel balen dat Eef nog flink gevallen is. Ze deed het echt super, ook op de steile ijzige stukken maar bij de laatste afdaling naar de skilift ging het toch nog fout. Ze viel echt hard maar gelukkig bleek het achteraf nog mee te vallen.
 
Ik moest nog wel even lachen onderweg. Toen ik zo met Kees naar beneden ging kwam het groepje snowboarders langs. ' Ja hoor ! ' , werd er geroepen : ' Ze heeft haar prijs gister binnen gehaald en nu kan ze het ineens niet meer !'
 
Toen we bij de gondel aankwamen zag ik Tanja staan wachten. Het clubje snowboarders was nog even een afdaling doen en zij zou daar wachten. Alhoewel een warme douche in het hotel me ook wel aantrekkelijk leek besloot ik samen met Tanja te wachten. Alleen wachten is helemaal erg ! Gelukkig had Tanja wel een liga bij zich want met een vrijwel lege maag ging ik inmiddels bijna van mijn stokje. Ik had het ook heel koud gekregen en toen ik mijn hand door mijn haar wilde halen riep Tanja dat ik dat echt niet doen moest omdat mijn haar anders af zou breken. Mijn haar was helemaal bevroren !! We hebben even gezellig staan kletsen en toen ging de tijd toch nog wel snel. We namen de gondel naar beneden....
Hier Mark en John, de laatste ook met bevroren haren ! In de gondel werden de snowboards bekeken. Er zaten heel wat groeven in door de kiezels waar ze overheen gegleden waren. Dat was minder leuk dus, al waren de meeste boards gelukkig gehuurd.
 
humaniski83.jpg
 
Beneden was het ook nog heel gezellig. Ik begon met een koffie maar ik knapte er niet erg van op. Op aanraden van Mari Louise en Tanja nam ik toch maar zo'n heerlijke glühwein waardoor ik me inderdaad ineens veel beter voelde ! ( Drank maakt misschien meer kapot dan je lief is maar het helpt je toch ook wel vaak om je beter te voelen.  )
 
humaniski85.jpg
 
humaniski84.jpg
 
We hebben een paar bussen voorbij laten gaan maar daarna moesten we toch echt terug. In het hotel hadden we geen kamer meer, die hadden we `s ochtends al moeten verlaten. Onze koffers stonden weer in dezelfde ruimte als waar we ons omgekleed hadden bij aankomst. Er waren een paar kamers beschikbaar om je te douchen. Dit was behalve lastig, met al je douchespullen en verschoning in de hand op de deuren kloppen waar er een kamer vrij was ( mijn sokken was ik onderweg al verloren hahaha..), ook wel lachwekkend en gezellig. Die volle hotelkamer die als wachtkamer diende voor de douche, waar snoep werd rondgedeeld, TV gekeken, gelezen, gedronken, gekletst.
Toen ik klaar was liep ik naar beneden. Nog een paar uurtjes en dan zouden we alweer vertrekken. De gedachte maakte me niet echt blij....
 
Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl